تانکرهای قابل حمل

 

تانکرهای قابل حمل، تانکرهای چند منظوره ای هستند که ظرفیت آن ها بیش از 450 لیتر می باشد.

از این تانکرها برای حمل مواد خطرناک گروه های مختلف استفاده می کنند.

مشخصات فنی

این تانکرها دارای یک پوسته بوده که به کمک ابزار مناسبی تجهیز گردیده اند. این تانکرها قابل حمل بوده و می توان آن ها را بر روی هر نوع وسیله نقلیه از قبیل تریلرها، واگن قطار و کشتی ها سوار کرد.

پوسته تانکر، آن قسمت از تانکر است که مواد خطرناک در آن نگهداری می شوند. پوسته دارای دریچه هایی جهت بارگیری و تخلیه مواد خطرناک می باشد.

تانکرهای قابل حمل

ابزار آلات دیگری که تانکر به آن ها مجهز می شود به دو دسته زیر تقسیم می شوند :

دسته اول :

تجهیزات جانبی شامل نشان دهنده درجه حرارت، فشار، مقدار مواد داخل پوسته و ابزار کمکی برای بارگیری و تخلیه تانکر، هواکش ها و ابزار تنظیم دما می باشند.

دسته دوم :

تجهیزات نگهدارنده و سازه ای شامل تقویت کننده های بدنه تانکر، اجزاء اتصال تانکر به وسیله نقلیه حامل مواد خطرناک و وسایل حفاظتی در هنگام حمل و نقل که در بیرون پوسته تانکر قرار دارند، می باشد.

تجهیزات مرتبط با تخلیه و بارگیری مواد به صورتی طراحی و محافظت شده اند که تحت تاثیر نیروهای داخلی و خارجی وارد بر آنها از کار نیفتد. درپوش های قرارداده شده برای بازشوها جهت تخلیه، بارگیری و بازرسی های داخل تانکر باید در مقابل باز شدن های ناخواسته ایمن گردند.

بهتر است تا بازشوهای تخلیه، بارگیری، هواکش و تنظیم فشار به کمک ابزارهای کنترلی با دست که نزدیک به پوسته تانکر واقع شده اند، کنترل گردند.

نکاتی در مورد تانکرها

تانکرها معمولاً در انواع اندازه های مختلفی وجود دارند. از این رو، به منظور بهره گیری بهینه از این نوع وسایل نقلیه، نیاز است تا راننده آشنایی کاملی با نحوه بهره گیری از آن ها داشته باشد.

تقریباً در تمامی کانتیرها، مهمترین موردی که باید همواره بررسی شود، نشت مواد خطرناک می باشد. بنابراین، همواره باید اطراف و زیر تانکرها را به منظور اطمینان از عدم نشت احتمالی مواد خطرناک بازرسی نمود.

تانکرهای قابل حمل

هرگز مایعات یا گازها را با تانکرهایی که نشت می کنند، حمل ننمائید و در حالت کلی به بررسی مواد زیر بپردازد:

  • بدنه یا پوسته تانکر را به دنبال هرگونه تو رفتگی یا درزی بازرسی کنید.
  • مجرای ورودی، تخلیه و شیرها را بازرسی کنید.
  • لوله ها، اتصالات و شیلنگ ها را از نظر وجود درز، به ویژه در اطراف اتصالات، بازرسی کنید.
  • درب ها، آدم روها و مجراهای خروجی را بازرسی کنید.
  • تجهیزات با عملکر خاص را بررسی کنید. برخی از مهمترین تجهیزات مذکور می تواند شامل موارد زیر باشد:
          • جعبه بازیافت بخار
          • سیم ارت و اتصال منفی
          • سیستم های خاموش کننده آتش
          • سیستم های خاموشی اضطراری

حداقل ضخامت پوسته تانکر برای وسایل نقلیه تانکردار بسته به جنس تانکر متغیر است.

حداقل ضخامت تانکرها از جنس فولاد سخت زنگ نزن که قطر مخزن آن 1/8 متر یا کمتر می باشد، 2/5 میلیمتر و برای قطرهای بیش از 1/8 متر، برابر 3 میلیمتر می باشد.

تانکر های دو جداره

برای تانکرهای دو جداره معمولاً یا لایه از مواد جامد با ضخامت حداقل 50 میلیمتر در جداره ی میانی قرار می گیرد.

حداقل ضخامت جداره ی بیرونی 0/5 میلیمتر از فولاد نرم و یا 2 میلیمتر از ماده پلاستیک تقویت شده می باشد.

بازشو های تخلیه یا بارگیری که در پایین تانکر تعبیه شده، دارای حداقل دو درب مستقل به صورت سری می باشند.

این دو درب شامل یک شیر قطع جریان و درب فلزی می شود. شیر قطع جریان که در بیرون تانکر نصب شده و با لوله ای از جنس فلز نرم و قابل انعطاف که یک درب در انتهای لوله قرار دارد، ادامه می یابد.

علاوه بر شیر و درب فلزی فوق الذکر، یک شیر قطع جریان، داخل تانکر تعبیه می گردد. در تانکرهایی که برای حمل مواد خطرناک با غلظت بالا استفاده می شوند و دارای پوششی از جنس کائوچو یا پوشش قابل انعطاف در برابر حرارت هستند، به جای شیر قطع داخل تانکر از یک شیر در بیرون تانکر به صورت حفاظت شده جهت قطع جریان استفاده می شود.

معرفی مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای

 

مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای به ماده ای گفته می شود که ممکن است با ایجاد خطر، سلامتی انسان ها، حیوانات و محیط زیست را تهدید کند.

همچنین در حمل و نقل جاده ای باید ممنوعیت ها و الزامات آن را بدانید و رعایت کنید.

انواع گروه های مواد خطرناک

مواد خطرناک براساس ویژگی هایشان به طبقات یا گروه ها مختلفی تقسیم می شوند.

گروه 1) مواد منفجره

به طور کلی، مواد منفجره براساس میزان خطرناکی به شش زیر گروه تقسیم می شوند. بعضی از این مواد، شامل مواد جامد، مایع یا مخلوطی از مواد مختلف هستند که در صورت انفجار موجب تخریب محیط اطراف خود می شوند.

موادی که برای آتش بازی مورد استفاده قرار می گیرند نیز در زمره مواد منفجره قرار دارند.

در اثر انفجار این مواد ترکش هایی ایجاد می شود که ممکن است باعث زخمی شدن افراد گردد. آتش سوزی نیز یکی از اثرات مخرب این مواد می باشد که امکان دارد در اثر گرما، شعله و تکان شدید رخ دهد.

این مواد شامل :
  • بمب ها
  • مین
  • راکت
  • آمونیوم
مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای
علائم مشخصه مواد منفجره

گروه 2) گاز ها

گاز ها موادی هستند که به صورت مختلف در طبیعت یافت می شوند. این مواد هم به صورت خالص و هم به صورت ترکیبی از یک یا چند گاز موجود می باشند.

به طور کلی گاز ها به سه گروه گاز های قابل اشتعال، گاز های غیر قابل اشتعال و غیر سمی و کاز های سمی تقسیم بندی می شوند و معمولاً به صورت های متراکم، مایع، مایع سرد شده، محلول، تحت فشار و … حمل می گردند.

آتش سوزی، انفجار، مسمومیت، قابلیت اشتعال و سوختگی و ایجاد آلودگی در آب های سطحی از جمله آسیب های احتمالی این مواد به شمار می آید.

این مواد شامل :
  • گاز بوتان
  • مونواکسیدکربن
  • اکسیژن فشرده
  • نیتروژن فشرده
  • اکسید اتیلن
  • کلرید اتیلن

مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای

گروه 3) مایعات قابل اشتعال

مایعات قایل اشتعال به موادی گفته می شود که در درجه حرارت 50 درجه سانتی گراد دارای فشار بخاری کمتر از 300 کیلو پاسکال بوده.

از جمله خطرات و آسیب های ناشی از مایعات قابل اشتعال می توان به انفجار بخارات حاصل از مایعات قابل اشتعال در تماس با هوا، آتش سوزی، سوزش پوست و چشم ها در صورت تماس، ایجاد مسمومیت و خورندگی اشاره دارد.

این مواد شامل :
  • بنزین
  • گازوئیل
  • استون
  • بنزن
  • جوهرچابگر
مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای
مایعات قابل اشتعال

گروه 1-4) جامدات قابل اشتعال

این گروه شامل مواد جامد قابل اشتعال که به راحتی در اثر اصطکاک آتش می گیرند، مواد خود فعال که حتی در غیاب اکسیژن تجزیه می شوند، مواد جامد انفجاری غیر حساس که از طریق آغشته کردن ایم مواد به آب و الکل، از خواص و قابلیت انفجاریشان کاسته می شوند.

این مواد شامل :

  • پودر آلومینیوم
  • فسفر
  • سولفور
  • پودر تیتانیوم
مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای
جامدات قابل اشتعال

گروه 2-4) مواد احتراقی با قابلیت اشتعال خود به خود

این گروه از مواد خطرناک شامل دو دسته می شوند:

مواد آتش زا یا مواد مخلوط یا محلولی که حنی مقادیر اندک آن ها در مجاورت هوا در مدت زمان 5 دقیقه شعله ور می شوند.

موادی که به خودی خود گرمازا هستند و در تماس با هوا و بدون نیاز به انرژی قادر به تولید گرما هستند.

این مواد شامل :
  • سولفید سدیم
  • فسفر سفید
  • فسفر زرد
مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای
مواد احتراقی با قابلیت اشتعال خود به خود

گروه 3-4) مواد تولید کننده گازهای قابل اشتعال در مجاورت آب

این گروه شامل موادی است که در واکنش با آب گازهایی تولید می کنند که در ترکیب با هوا مشتعل می شوند. سوختگی شدید، تاول زدن، زنگ زدگی، مسمومیت و خورندگی از خطرات این گروه از مواد می باشد.

این مواد شامل :
  • کاربید
  • باریم
  • کلسیم
  • لیتیم
  • فسفید سدیم
مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای
مواد تولید کننده گازهای قابل اشتعال در مجاورت آب

گروه 1-5) مواد اکسید کننده

مواد اکسید کننده لزوماً به خودی خود آتش نمی گیرند، اما با آزاد کردن اکسیژن موجب شعله ور تر شدن مواد دیگر شده و عمل سوختن را آسان تر می کنند.

این مواد شامل :
  • نیترات آلومینیوم
  • کلرات کلسیم
  • نیترات باریم
  • پراکسید های غیر آلی
مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای
مواد اکسید کننده

گروه 2-5) پراکسید های آلی

پراکسید های آلی، مواد آلی هستند که در دماهای معمولی و یا بالاتر تجزیه می شوند. این مواد در اثر حرارت، تماس با آلودگی و فشار ممکن است تجزیه گردند.

بسیاری از پراکسید های آلی به شدت مشتعل می شوند، بعضی از این مواد در صورت تماس، موجب آسیب رساندن جدی به قرنیه چشم می گردند.

این مواد شامل :
  • پراکسید استون استیل
  • پرامسید بنزیل استیل

گروه 1-6) مواد سمی

مواد سمی، موادی هستند که در اثر تماس با دست یا بلعیدن، سلامتی انسان را به خط می اندازند. تولید گاز های قابل اشتعال در تماس با آب، زنگ زدگی، خوردگی، قابلیت آتش سوزی از جمله خطرات این مواد به شمار می آید.

این مواد شامل :
  • آرسنیک
  • نیترات جیوه
  • سولفا جیوه
  • نیکوتن
  • پتاسیم
مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای
مواد سمی

گروه 2-6) مواد میکروبی

مواد میکروبی، موادی هستند که با انتقال عوامل بیماری زا از قبیل باکتری ها، ویروس ها و … موجب بروز بیماری های عفونی در انسان و حیوان می گردند.

بعضی از این مواد به سختی مشتعل می شوند، تنفس با این مواد موجب بروز عفونت، بیماری و حتی مرگ می گردد. فاضلاب های بیمارستانی در زمره مواد میکروبی قرار دارند.

مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای
مواد میکروبی

گروه 7) مواد رادیواکتیو

میزان خطرات ناشی از مواد رادیواکتیو بسته به مقدار، نوع و شکل آن ها متفاوت است.قابلیت اشتعال این مواد قابل توجه نبوده و به راحتی مشتعل نمی شوند.

از مواد رادیو اکتیو هم می توان به اورانیوم اشاره کرد.

مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای
مواد رادیواکتیو

گروه 8) مواد خورنده

بعضی از این مواد ممکن است آتش بگیرند، اما برخی دیگر قابلیت شعله ور شدن ندارند.

تنفس بخار حاصل از این مواد ناراحت کننده می باشد.

این مواد شامل :
  • اسید فسفریک
  • اسید سولفوریک
  • اسید فرمیک
  • اسید پرکلریک
  • هیدروکسید سدیم
مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای
مواد خورنده

گروه 9) مواد خطرناک متفرقه

این گروه از مواد خطرناک موجب آسیب رساندن به انسن و محیط اطراف می گردند اما نمی توان آن ها را در گروه های قبلی قرار داد.

این مواد شامل :
  • باطری های لیتیم
  • جامدات و مایعات آلوده کننده محیط زیست
  • ارگانیسم ها
  • میکرو ارگانیسم های اصلاح شده ژنتیکی
مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای
مواد خطرناک متفرقه

ممنوعیت ها و الزامات حمل و نقل جاده‌ای

 

در هر صنفی اعم از تولیدی و خدماتی و صنعتی مقرراتی جهت تنظیم روابط دست اندر کاران آن صنف تصویب و اجرا می گردد که در آن مقررات الزامات و ممنوعیت های متعددی را می توان برای آن صنف تصور کرد.

صنف حمل و نقل جاده‌ای نیز با توجه به کثرت عوامل دخیل در حمل و نقل، از این قاعده کلی مستثنی نبوده و در درون خود الزامات و ممنوعیت های زیادی را به شرح ذیل برقرار نموده است :

الف ) ممنوعیت ها حمل و نقل جاده‌ای

    1. حمل هر نوع بار و کالای تجاری توسط ناوگان عمومی جاده‌ای مسافربری ممنوع می باشد؛ همچنین حمل توشه مسافرین در داخل اتوبوس ممنوع است.
    2. رانندگی با اتوبوس و مینی بوس بیش از 8 ساعت براساس ماده 7 آیین نامه حمل بار و مسافر و مدت لغو پروانه فعالیت و تعطیلی موسسات حمل و نقل جاده‌ای ممنوع بود و رانندگی با سواری کرایه و کامیون بیش از 10 ساعت نیز براساس ماده 31 آیین نامه تاسیس و بهره برداری از موسسات ترابری جاده‌ای داخلی و مقررات ایمنی در رفت و آمد وسایل ترابری در راه های کشور ممنوع بود.لیکن با تصویب آیین نامه مدیریت ایمنی حمل و نقل و سوانح رانندگی وفق بند 10 ماده 2 آیین نامه یاد شده ساعت کار رانندگان کلیه وسایل نقلیه عمومی باری و مسافری به میزان 8 ساعت تعیین شده و برای مسافت های رانندگی با بیش از 8 ساعت بایستی از رانندگان کمکی استفاده گردد.
      حمل و نقل جاده‌ای
    3. براساس مواد 3 و 7 قانون نحوه اعمال تعزیرات حکومتی راجع به قاچاق کالا و ارز حمل کالاهای قاچاق جرم محسوب شده، مرتکب به مجازات می شود.
    4. براساس قانون اصلاح مبارزه با مواد مخدر و الحاق موادی به آن حمل و نقل و ترانزیت انواع و اقسام مواد مخدر جرم تلقی شده و مرتکب بر حسب اهمیت و نوع جرم و تکرار آن به مجازات های شلاق، جریمه نقدی و حبس محکوم خواهد بود.
    5. رانندگانی که اقدام به حمل مسافر با وسایل نقلیه عمومی در جاده ها می نمایند، چنانچه از مسافرین مبلغی بیشتر از نرخ مصوب دریافت نمایند با توجه به دفعات و مراتب جرم و شرایط و امکانات خاطی؛ برای بار اول، محکوم به پرداخت جزای نقدی از 2 تا 10 برابر اضافه وه دریافتی و در صورت تکرار جرم مزبور؛ 5 تا 20 برابر اضافه وجه دریافت شده، محکوم خواهند شد.
    6. براساس ماده 5 آیین نامه اجرایی ماده 6 قانون احداث پایانه های مسافربری و … فقط آن دسته از وسایل نقلیه مسافربری اجازه ورود به محوطه پایانه مسافربری عمومی را خواهند داشت که تحت پوشش و یا نمایندگی یکی از شرکت های مستقر در پایانه بوده و مطابق ضوابط سازمان راهداری و حمل و نقل عمومی مسافربری  باشند.
    7. براساس ماده 1 مقررات منع تغییر وضعیت وسایل نقلیه مسافربری و باربری قبل از اخذ مجوز لازم، هرگونه تغییر در قسمت های محور، شاسی، اطاق یا تغییر درجه و تیپ وسایل نقلیه مسافربری که منجر به تغییر کاربری وسایل نقلیه باربری شود، ممنوع است.
    8. براساس ماده 21 دستورالعمل مبارزه با قاچاق داشتن باک اضافه و یا هرگونه حمل سوخت اضافه بر باک استاندارد، برای خودرو های اعم از این که به صورت باک اضافی جاسازی در خودرو، حمل مظروف و یا به هر طریق دیگر باشد، ممنوع است.
      حمل و نقل جاده‌ای
    9. وفق ماده 17 دستورالعمل پیشگیری و مبارزه با قاچاق تجهیزات پزشکی، حمل و نقل تجهیزات پزشکی اعم از وارداتی یا تولید داخل صرفاً باید با مدارک معتبر قانونی صورت گیرد.
    10. براساس دستورالعمل مبارزه با قاچاق کالای دخانی، حمل کالاهای دخانی به صورت قاچاق ممنوع بوده و سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای وفق مواد 19 و 20 دستورالعمل مذکور اقدام به تعیین دقیق مسیر محموله های ترانزیتی کالای دخانی نموده و آن را در اختیار راننده و اطلاعات مربوط را در اختیار نیروی انتظامی محل قرار می دهد.

ممنوعیت ها و الزامات حمل ونقل جاده‌ای همواره آپدیت می شود.

آشنایی با بیمه نامه و الزامات آن

 

رانندگانی که به اقتضای شغل خود ( جابجایی کالا و مسافر ) همواره در جاده ها در حال تردد هستند، به انحاء مختلف در معرض خطرات مالی و جانی هستند که نیاز به بیمه نامه های مختلفی دارند و بخش عمده ای از آن ها حداقل یک بار در دوره فعالیت خود با آن روبرو می شوند.

در این خصوص، با وجود آنکه نمی توان از دست دادن یک انسان و یا میزان درد، غم و تالم نزدیکان، قربانیان تصادفات ترافیک را در قالب های مادی جبران نمود، اما می توان با تدبیر و دور اندیشی به نحوی در راستای کاهش هزینه های تصادفات بار خسارات احتمالی ناشی از آن اقدام نمود.

در این راستا، بهره گیری از پوشش های بیمه به عنوان یکی از مهم ترین روش های جبران خسارات ناشی از تصادفات رانندگی مطرح می گردد.

با این حال، یکی از مهم ترین مشکلاتی که امروزه در خصوص به کارگیری صحیح از ابزار بیمه وجود دارد، بی اطلاعی رانندگان در مرود انواع بیمه نامه ها و همچنین قوانین و آیین نامه های مرتبط با قرارداد های بیمه ای در کشور می باشد. در حمل و نقل عمومی جاده ای 4 نوع به شرح ذیل وجود دارد:

بیمه مختص وسیله نقلیه

بیمه مختص وسیله نقلیه به 2 نوع، تقسیم بندی می گردد:

الف) بیمه شخص ثالث

بیمه نامه

براساس ماده 1 قانون اصلاح قانون بیمه اجباری مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی در مقابل شخص ثالث مصوب 87/4/16 کلیه دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی و ریلی اعم از این که اشخاص حقیقی یا حقوقی باشند مکلفند وسایل نقلیه مذکور را در قبال خسارت بندی و مالی که در اثر حوادث وسایل نقلیه مذبور و یا یدک و تریلر متصل به آن ها و یا محمولات آن ها به اشخاص ثالث وارد می شود.

حداقل به مقدار دیه یک مرد مسلمان در ماه های حرام در بخش خسارت بدنی و حداقل 2/5 % تعهدات بدنی در بخش خسارت مالی نزد یکی از شرکت های بیمه که مجوز فعالیت در این رشته را از بیمه مرکزی ایران داشته باشند، بیمه نمایند.

شایان ذکر است که مسئولیت دارنده وسیله نقلیه مانع از مسئولیت شخصی که حادثه منسوب به فعل یا تررک فعل اوست نمی باشد و در هر حال خسارت وارده به اشخاص ثالث از محل بیمه نامه وسیله نقلیه مسبب حادثه پرداخت گردد.

نکته

تهعدات مالی کامل هر بیمه نامه شخص ثالث هر ساله متغیر می باشد که معمولاً دیه کامل هر سال براساس اعلامیه قوه قضائیه منتشر می گردد.

بیمه بدنه اتومبیل

بیمه نامه

این بیمه نامه خسارت های وارده به وسیله نقلیه مقصر را تحت پوشش قرار می دهد.

در این خصوص، در صورتی که وسیله نقلیه مقصر نباشد، امکان استفاده از این بیمه نامه وجود ندارد. همچنین، در صورتی که شخص مقصر فاقد بیمه نامه شخص ثالث باشد، شرکت بیمه می تواند خسارت وارده را از طریق بیمه نامه شخص بیمه گذار جبران نموده و علیه مقصر حادثه جهت استرداد خسارت اقامه دعوی نماید.

این نوع بیمه جنبه تکلیف و الزام قانونی ندارد بلکه صرفاً در قالب قرارداد خصوصی بین بیمه گذار و بیمه گر منعقد می گردد و تایع شرایط مندرج در بیمه نامه می باشد و از نکات بارز این بیمه نامه فرانشیزی است که بیمه گر به هنگام پرداخت خسارت از مبالغ پرداختی کسر می نماید که با توجه به دفعات پرداخت خسارت و نوع حادثه مبالغ آن متفاوت می باشد.

در بیمه بدنه اتومبیل خطرات ذیل مورد تعهد قرار می گیرد:

حادثه اعم از کلی و جزئی

منظور خسارت هایی است که در اثر برخورد دو وسیله نقلیه و یا برخورد وسیله نقلیه با یک شی ثابت و یا سقوط و برگشتن اتومبیل مورد بیمه صورت میگیرد.

سرقت کلی

چنانچه اتومبیل بیمه شده و یا وسایل آن به سرقت برود و یا در حین سرقت صدمه ببیند خسارات وارده از طرف شرکت بیمه قابل پرداخت می باشد.

آتش سوزی

در صورت از بین رفتن و یا خسارت به وسیله نقلیه که ناشی از آتش سوزی و انفجار و صاعقه باشد شرکت بیمه متعهد به جبران آن می باشد

آشنایی با بیمه و الزامات آن همواره آپدیت می شود.

تجهیزات لازم وسیله نقلیه

 

وسیله نقلیه ای که در حمل و نقل جاده ای فعالیت می نمایند، به استناد ماده 4 آیین نامه حمل بار و مسافر مصوب سال 1378 می بایست تجهیزات لازم وسیله نقلیه مشروحه ذیل را دارا باشند در غیر اینصورت؛ دادن مسافر و بار به آنان از ناحیه شرکت های حمل و نقل تخلف محسوب شده با شرکت متخلف در کمیسیون ماده (12) برخورد قانونی لازم صورت می گیرد:

1) جعبه کمک های اولیه

جعبه ای است که حاوی اسباب و لوازم مورد نیاز که برای کمک های اولیه درمانی به شخص مصدوم به کار می رود.

2) علائم ایمنی حمل و نقل جاده ای

کلیه تجهیراتی که هنگام بروز تصادف یا خرابی وسیله نقلیه برای هشدار دادن به دیگر وسایل نقلیه به کار گرفته می شود و معمولاً شامل مثلث شبرنگ و چراغ و چراغ چشمک زن می باشد.

3) کپسول آتش نشانی

کپسول آتش نشانی، می بایست دارای مارک استاندارد بوده و ظرفیت آن کمتر از 10 کیلوگرم نباشد و مهلت اعتبار مصرف آن توسط سازمان های مسئول تایید شده باشد.

4) دستگاه تاخوگراف

دستگاهی است که سرعت وسیله نقلیه و مدت کار راننده و مسافت طی شده در واحد زمان را ثبت و مشخص می نماید براساس بند هـ ماده 4 آیین نامه حمل بار و مسافر، وسایل نقلیه مسافربری عمومی حتماً باید به این دستگاه مجهز باشند.

تجهیزات لازم وسیله نقلیه

دستگاه مذکور می بایست بدون عیب و نقص و مطابق استاندارد اعلام شده از سوی سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای باشد.

صفحه تاخوگراف صفحه مخصوصی است که سوراخ مرکزی آن به شکل دایره یا گلابی بوده، براساس 24 ساعت زمانبندی شده و به صورت 100 یا 125تایی طراحی گردیده و پس از نصب در داخل دستگاه تاخوگراف در جهت عقربه های ساعت گردش می کند و عملکرد دستگاه با ترسیم نمودار و خطوط دیگر شامل سرعت، مسافت طی شده در مدت کار راننده، اعم از رانندگی یا استراحت بر روی ان مشخص می گردد.

شایان ذکر است در ماده 718 قانون مجازات اسلامی، سرعت غیر مجاز وسایل نقلیه یکی از مصادیق تشدید مجازات عاملین مقصر در بروز حوادث رانندگی می باشد که استناد حقوقدانان و قضاوت در این زمینه برابر مقررات جاری ناظر بر خروجی های دستگاه تاخوگراف می باشد.

از این لینک می توانید ابعاد و اوزان حمل و نقل ترافیکی را بررسی کنید و نظرتونو برامون کامنت کنید.

5) زنجیره چرخ

در فصل سرما کلیه وسایل نقلیه حمل و نقل جاده ای به ویژه در مسیر هایی که احتمال برف و یخبندان وجود دارد و یا وزارت راه و ترابری و پلیس راه اعلام می نمایند، به تعداد لازم رنجیر چرخ همراه داشته باشند.

تجهیزات لازم وسیله نقلیه

6) لاستیک های آجدار

لاستیک های وسایل نقلیه عمومی و جاده ای می بایست استاندارد و متناسب با وزن کل وسیله نقلیه باشد و استفاده از لاستیک های با سایز بزرگ تر یا کوچکتر از آن که در کارت شناسایی وسیله درج شده است، ممنوع می باشد.

وسایل نقلیه عمومی جاده ای تحت هیچ شرایطی مجاز به استفاده از لاستیک های توپر نمی باشند.

ارایه مسافر یا بار به وسیله نقلیه ای که فاقد یکی از تجهیزات فوق الاشاره باشد از ناحیه شرکت های حمل و مقل؛ تخلف محسوب می شود و با شرکت متخلف در کمیسیون ماده (12) آیین نامه حمل بار و مسافر برخورد قانونی به عمل می آید.

7) دستگاه GPS در تجهیزات لازم وسیله نقلیه

دستگاهی است سرعت نگار لحظه ای که به منظور ثبت مختصات دقیق محل تصادف در سیستم جامع اطلاعات تصادفات و براساس بند 7 ماده 2 ئآیین نامه مدیریت ایمنی حمل و نقل جاده ای و سوانح رانندگی مصوب 88/6/4 بایستی بر روی کلیه ناوگان حمل و نقل عمومی باری و مسافری نصب گردد.

8) اتوبوس هایی که خدمات ویژه ارائه می نمایند و یا این که در مسیر های برون مرزی مورد استفاده قرار می گیرند علاوه بر تجهیزات فوق الاشاره می بایست دارای تجهیزات ذیل نیز باشند:

الف) دارای کولر و بخاری آماده به کار متناسب به فصل بهره برداری

ب) دارای سیستم صوتی و تصویری مناسب

ج) مجهز به یخدان یا یخچال الکتریکی و قابلیت ارائه آب گرم و سرد.

نکته ای که یاد آوری آن ضروری به نظر می رسد این است که مطالعات و بررسی های صورت گرفته به روی مقررات دیگر کشورها، کنوانسیون های بین المللی و همچنین بازدید های به عمل آمده از سایر کشور ها در خصوص کنترل ساعت کار رانندگان حاکی از آن است که کنترل مدت کار و سرعت در وسایل نقلیه عمومی با استفاده از دستگاه تاخوگراف که منحصراً برای این منظور طراحی و ساخته شده است، صورت می گیرد.

مطالعات بیشتر نشان که برای دستگاه های تاخوگراف استاندارد بین المللی EEC3821/85  مورد نظر می باشد که تمامی کشورهایی که از این دستگاه استفاده می نمایند ملزم به مدنظر قرار دادن استانداردهای یاد شده و همچنین اصلاحیه های بعدی آن هستند که براساس فن آوری های پیشرفته ارایه و تصویب می شوند، در حالیکه برای کنترل ساعت کار و سرعت توسط GPS استانداری تدوین و تعریف نشده است.

ایرو | اتحادیه بین‌ المللی حمل و نقل جاده‌ای

 

اتحادیه ایرو وظیفه حمایت از حمل و نقل جاده‌ای را در تمام دنیا بر عهده دارد. اتحادیه حمل و نقل جاده‌ای بین‌ المللی یک سازمان حمل و نقل جاده‌ای است که از منافع رانندگان و متصدیان حمل و نقل انواع وسیله نقلیه جاده ای از جمله اتوبوس، تاکسی، کامیون و… به منظور توسعه حمل و نقل کارا و رشد اقتصادی کشورهای عضو در این زمینه در سراسر جهان حمایت می‌کند.

تاریخچه ایرو

این اتحادیه که به اختصار “IRU” نامیده می شود، به ابتکار و پیشگامی اتحادیه های حرفه ای صنایع حمل و نقل کشور های بلژیک، دانمارک، فرانسه، نروژ، هلند، سوئد و انگلیس و با تشویق شخصیت هایی مانند ارنست اسپات از هلند، اریکسون از سوئد، کلودلویلان از فرانسه در 23 مارس 1948 ( اول فروردین 1327 ) تحت حمایت سازمان های بین المللی دولتی و غیر دولتی در ژنو تاسیس شد و در 16 فوریه 1949 شورای اقتصادی و اجتماعی، سازمان ملل امتیاز دادن نظر مشورتی به “ایرو” اعطا نموده است.

شورای اروپا نیز در دوم مارس 1959 “IRU” را به رسمیت شناخت، با وجود اینکه ایرو در ابتدا مسائل خاص اروپا را مدنظر داشت، پس از مدت کوتاهی به عنوان تنها سازمان بین‌ المللی نماینده حمل و نقل جاده‌ای شناخته شد و توسط سازمان‌ های بین‌ المللی از آن اتحادیه خواسته شد که تجربیاتش را در اختیار کلیه کشورهای جهان قرار دهد.

در حال حاضر دارای یکصد و بیست و پنج عضو متشکل از اعضا فعال فدراسیون های ملی حمل و نقل جاده ای. اعضا وابسته ( اتحادیه ها ) و دست اندرکاران حمل و نقل در پنج قاره جهان است.

اتحادیه بین‌ المللی حمل و نقل جاده‌ای

ایرو

IRU بالاترین رکن سازمان کنوانسیون گمرکی حمل و نقل بین المللی کالا در جاده ها، یعنی “تیر TIR” می باشد و اجرای قرارداد تیر از طرف سازمان ملل متحد به اتحادیه ایرو واگذار شده است.

مرکز اتحادیه در ژنو قرار دارد.

“ایرو” نظام تضمینی برای متصدیان حمل و نقل را بنیاد نهاده است و موسساتی که در هر کشور دفترچه کارنه تیر برای کامیون های حامل کالا صادر می کنند باید عضو این اتحادیه باشند یعنی اگر کشوری عضو قرارداد تیر باشد تنها زمانی می تواند از مزایای قرارداد مذکور استفاده نماید که موسسه ضامن و صادر کننده ” کارنه تیر” از طریق ایرو به کشورهای عضو معرفی شده باشد.

متن کنوانسیون تیر TIR در 6 فصل | کنوانسیون تیر

ایرو بعنوان یک سازمان بین المللی در تمام زمینه های حمل و نقل جاده ای، بار و مسافر تجاری و غیر تجاری فعالیت دارد و دیدگاه های مختلف و متفاوت متصدیان حمل و نقل حرفه ای و غیر حرفه ای را هماهنگ میسازد.

این اتحادیه سند حمل بین المللی یا “CMR” را طراحی کرده است که در 23 کشور مورد استفاده قرارگرفته است.

علاوه بر این “IRU” برای مساعدت و کمک به شرکت های حمل و نقل بین المللی بار و مسافر که در خارج از کشور با مشکلاتی مواجه می شوند یک سیستم همکاری تشکیل داده است.

در موارد اضطراری نسبت به جایگزینی وسیله نقلیه با وسیله نقلیه دیگر و یا راننده و یا اسکان دادن و بستری کردن و درمان مسافران و رانندگان اقدام می نماید.

“ایرو” علاوه بر اعطای سه جایزه به بهترین رانندگان خطوط بین المللی، نوعی دیپلم افتخار نیز دارد که این دیپلم به راننده ای تعلق می گیرد که کاری شجاعانه و استثنایی را در زمینه عملیات حمل و نقل انجام داده باشد.

مجمع عمومی

شورای مدیریت یا مجمع عمومی که بالاترین مرجع اتحادیه است و کارهای اساسی آن تعیین سیاست کلی اتحادیه، تصمیم‌گیری درباره تمام فعالیت‌هایی که در صلاحیتش قرار می‌گیرند، قبول یا رد تقاضای عضویت و انتخاب اعضای هیأت مدیره است که این شورا دارای سه بخش است :

  • حمل و نقل تجاری مسافر
  • حمل و نقل تجاری کالا
  • حمل و نقل غیر تجاری کالا

در کنار آن ها با تشکیل کمیته های مختلف فنی، حقوقی ایمنی جاده، امور گمرکی و روابط کارگری به فعالیت می پردازد.

کشور ایران نیز عضو این اتحادیه می باشد.

ایرو دارای هفت کمیته است که به عنوان مراجع مشورتی در زمینه های زیر فعالیت می کند:

  • فنی
  • حقوقی
  • ایمنی جاده ای
  • مسائل گمرکی
  • روابط کاری
  • اساسنامه
  • مالی

اهداف اتحادیه بین‌ المللی حمل و نقل جاده‌ای 

  1. تهیه نمودن اسناد لازم در حمل و نقل جاده ای از جمله سی ام ار
  2. ایجاد تسهیلات بیشتر برای دریافت اجازه نامه های بین المللی حمل و نقل جاده ای که توسط مقامات دولتی صادر می شود.
  3.  توسعه مداوم حمل و نقل جاده ای بین المللی و برداشتن موانع آن
  4. کاهش تشریفات گمرکی در حمل و نقل جاده ای از طریق ایجاد دفترچه تیر
  5. کاهش هزینه های حمل و نقل

ابعاد و اوزان حمل و نقل ترافیکی | بررسی 42 ماده از ابعاد حمل و نقل جاده ای

 

در مقاله ی حمل و نقل زمینی نسخه 2 به تعریف کلیات و ابعاد و اوزان مجاز تردد در مقررات حمل و نقل بار در راه ها پرداختیم در ادامه به بررسی ابعاد و اوزان حمل و نقل جاده ای می پردازیم.

الف) مقررات وزن

ماده بیست و سه) شرکت های حمل و نقل ترافیکی موظفند قبل از اقدام به صدور بارنامه و دریافت مجوز ترافیکی، وسایل نقلیه حامل محموله ترافیکی را توزین و اوزان گروه های محوری و وزن ناخالص ( وزن کل وسیله نقایه با محموله ) آن ها را با مقررات حمل و نقل بار در راه ها و جدول شماره … پیوست 1 این دستورالعمل تطبیق نمایند.

وسایل نقلیه ای که بارگیری آن ها مطابق اوزان محوری مجاز صورت نگرفته باشد، تحت هیچ شرایطی مجاز به حرکت و تردد در راه های کشور نیستند.

تبصره 1

در صورتیکه وزن کل تریلی حامل محموله ( وزن محموله + وزن وسیله نقلیه ) بیش از 62 تن باشد محموله بایستی محموله به صورت یک نگله غیر قابل تفکیک بوده و بارگیر بیش از یک نگله ممنوع می باشد.

تبصره 2

پلیس راه در صورت تشخیص یا درخواست سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای استان محل عبور وسیله نقلیه نسبت به کنترل تصادفی اوزان گروه های محوری وسایل نقلیه حامل محمولات ترافیکی در مکانی مناسب و مسطح اقدام  و در صورت مشاهده موارد تخلف، مطابق مفاد فصل دهم این دستورالعمل اقدام می نمایند.

در این صورت چنانچه تغییری در محموله و یا نحوه بارگیری آن در طول مسیر رخ ندهد، تعداد دفعات توزین تصادفی وسیله نقلیه در هر مسیر ( مبدا تا مقصد ) نباید از دو بار که بار دوم آن با کسب نظر رییس قرارگاه پلیس راه استان انجام می شود، تجاوز کند.

تبصره 3

توزین وسایل نقلیه ترافیکی بایستی در محل مناسب که دارای سطح صاف به اندازه حداقل 2 برابر طول کل وسیله نقلیه بوده و باسکول ها در سطح تراز قرار گرفته باشد صورت گیرد و در صورت توزین در سطح غیر تراز و بر روی آسفالت براساس میزان خطای مجاز اعلامی از سوی کارخانه سازنده محاسبه می گردد.

ماده بیست و چهارم) تریلرهای کشویی و بارگیرهای پایپ در صورتی که دارای شرایط ماده … باشند در زمره کمرشکن قرار گرفته و می توانند براساس آرایش محوری مطابق اوزان محوری کمرشکن ها موضوع ماده … بارگیری و تردد نمایند.

ماده بیست و پنج) وسایل نقلیه حامل محمولات فوق سنگین می توانند براساس میزان بار محوری و وزن ناخالص مندرج در جداول ذیل از روی ابنیه فنی موجود در مسیر عبور نمایند و تردد وسایل نقلیه حامل محمولات ترافیکی و فوق سنگین خارج از مقادیر جداول یاد شده از روی پل های واقع در مسیر ممنوع بوده و بایستی از کنار گذر پل ها عبور نمایند.

حمل و نقل ترافیکی

حمل و نقل ترافیکی

تبصره 1

در حالت عبور با محدودیت بایستی عرض سواره رو بسته شده و وسیله نقلیه حامل محموله به تنهایی از مسیر عبور نماید در این صورت حداکثر سرعت وسیله نقلیه نباید از 10 کیلومتر برا ساعت تجاوز نماید.

تبصره 2

در صورتی که مجموع وزن بوژی و محموله در مورد وسایل نقلیه موضوع این ماده کمتر یا مساوی 96 تن باشد، شرکت های حمل و نقل ترافیکی می توانند با عبور دادن کشنده به دهانه دیگر پل، بوژی و محموله را با حداکثر سرعت 5 کیلومتر در ساعت به وسیله دستگاه وینچ یا بکسل به صورت دهانه به دهانه به طرف دیگر پل بکشند و ادارات راهداری و حمل و نقل جاده ای طول مسی نیز با رعایت مفاد تبصره 1 ماده 26 موظف به همکاری در این خصوص می باشند.

ماده بیست و شش) شرکت های حمل و نقل ترافیکی مجاز نیستند وسایل نقلیه حامل محمولات ترافیکی را از روی پل هایی که به دلایل فنی دارای محدودیت وزن پایین تر از میزان مجاز بارگیری وسایل نقلیه یا گروه محوری آن ها می باشند و یا به دلیل وزن زیاد توان تحمل بار وسیله نقلیه حامل حموله را براساس جدول مندرج در ماده 25 را ندارند، و در مجوز ترافیکی درج گردیده عبور دهند در این صورت بایستی از کنار گذر آن ها عبور نمایند.

تبصره 1

شرکت های حمل و نقل ترافیکی موظفند 24 ساعت قبل از زمان عبور از کنار گذر پل هایی که حق عبور از روی آن ها را ندارند و در مجوز ترافیکی درج گردیده، موضوع را به اداره راهداری و حمل و نقل جاده ای محل اطلاع داده و اداره نیز موظف است حداکثر ظرف یک روز کاری پس از اعلام شرکت حمل و نقل ترافیکی برای عبور از کنار گذر پل ها، اقدامات لازم جهت اعزام نماینده برای نظارت بر عبور محمولات از کنار گذر پل ها در زمان عبور به عمل آورده و نماینده اعزامی مراتب عبور از کنارگذر پل ها را در صورتجلسه مطابق فرم به ضمیمه در دو نسخه تکمیل نمایند.

یک نسخه از فرم تکمیل شده باید تا تخلیه محموله  به همراه وسیله نقلیه بوده و در صورت لزوم به منظور کنترل به مامورین پلیس راه ارایه گردد.

تبصره 2

رعایت مفاد این ماده برای حرکت وسایل نقلیه بدون بار الزامی نیست.

تبصره 3

در صورتی که پل های دارای محدودیت واقع در مسیر دارای کنارگذر نباشند و امکان احداث آن نیز وجود نداشته باشد، شرکت های حمل و نقل موظفند از مسیر های جایگزین استفاده کنند.

ماده بیست و هفت) ادارات کل راه و ترابری موظفند در صورت تغییر در ظرفیت باربری پل های حوزه استحفاظی خود مراتب را به انضمام محاسبات فنی لازم به سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای کشور اعلام تا پس از بررسی و تایید در فهرست پل های دارای محدودیت قرار گیرند.

تبصره

تا زمانی که محدودیت ظرفیت پل های موضوع این ماده توسط سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای کشور تایید نشده باشد، هیچ کدام از دستگاه های نظارت کننده ( پلیس راه با اداره کل راهداری و حمل و نقل جاده ای استان ) مجاز به جلوگیری از تردد وسایل نقلیه نیستند.

در صورت جلوگیری از تردد وسیله نقلیه، دستگاه نظارت کننده براساس مقررات جاری کشور مسئول جبران هزینه های تحمیل شده به شرکت حمل و نقل ترافیکی و صاحب کالا می باشد.

ماده بیست و هشت) چنانچه محموله ترافیکی از جمله وسایلی نظیر بلدوزر، لودر، گریدر، بیل مکانیکی و … باشد که دارای توان حرکتی مناسب در عبور از کنار گذر پل ها هستند و پل دارای محدودیت کمتر از وزن کل وسیله نقلیه باشد، شرکت های حمل و نقل ترافیکی مجازند، محموله را بدون وارد شدن آسیب و صدمه به تاسیسات راه از کنار پل عبور داده و وسیله نقلیه نیز بدون محموله پس از عبور از روی پل اقدام به سوار نمودن مجدد محموله نماید.

این گونه اقدامات در حمل و نقل ترافیکی به منزله عبور از کنار گذر پل محسوب شده و ادارات راه و ترابری نیز با رعایت مفاد تبصره 1 ماده 26 موظف به همکاری می باشند.

ماده بیست و نه) مسئولیت احداث کنار گذر در مورد پل های واقع در مسیر که دارای ظرفیت محدود باربری هستند، به عهده شرکت حمل و نقل ترافیکی می باشد و ادارات کل راه و ترابری موظفند با شرکت های حمل و نقل در احداث کنار گذر ها به نحوی که تاسیسات و ابنیه فنی راه صدمه وارد ننمایند، همکاری کنند.

تبصره

به منظور اقتصادی بودن احداث کنار گذر ها در مسیرهای مهم حمل و نقل ترافیکی، شرکت های حمل و نقل ترافیکی می توانند تعدادی از کنار گذرها را به صورت دایمی احداث و مسئولیت مرمت و نگهداری آنها را نیز به عهده گیرند.

ب) مقررات طول

ماده سی) بارگیری های کشویی و منفصل ( پایپ ) با طول متغییر که برای حمل بار های طویل استفاده می گردد باید دارای شرایط زیر باشند:

در صورت دارا بودن طول کل بیش از 25 متر و وزن 44 تن محورهای عقب تریلر آن ها باید دارای خاصیت فرمان پذیری همگام با کشنده باشد.

چنانچه طول آن ها از 40 بیشتر و تا 50 متر باشد در بارگیرهای متصل ( پایپ ) باید علاوه بر خاصیت فرمان پذیری دارای صفحه گردان در یک سر بارگیر متصل به محموله باشند.

در صورت داشتن طول بیش از 50 متر در بارگیرهای منفصل ( پایپ ) باید علاوه بر خاصیت فرمان پذیری دارای صفحه گردان در ابتدا و انتهای بارگیر متصل به محموله باشند.

پ) مقررات عرض

ماده سی و یک) محمولاتی که عرض آن هابیش از 9 مترو یا سه برابر عرض وسیله بوده و دارای ارتفاع کل بیش از 4 متر باشند باید با بارگیرهای دارای عرض زیاد ( نیم ساید یا ساید بای ساید ) حمل گردند.

ماده سی و دو) در صورتی که عرض کل وسایل نقلیه بین 4 تا 6 متر باشد، شرکت های حمل و نقل ترافیکی موظفند در طول مسیر مراتب را به مامورین پلیس راه اطلاع داده و نظر پلیس راه را در خصوص لزوم یا عدم لزوم همراهی با وسیله نقلیه دریافت دارند.

ماده سی و سه) در صورتی که عرض محموله و وسیله نقلیه بیش از 6 متر باشد، یکی از وسایل نقلیه متعلق به پلیس راه، وسیله نقلیه حامل محموله ترافیکی را در طول مسیر همراهی و در صورت لزوم نسبت به هدایت ترافیک وسایل نقلیه دیگر و توقف احتمالی آن ها اقدام می نماید.

بنابراین شرکت های حمل و نقل ترافیکی موظفند در طول مسیر هماهنگی های لازم را پلیس راه محل به عمل آورند.

تبصره 1

در راه های فرعی و راه های روستایی و راه هایی که نظارت پلیس راه به صورت دایم در آن ها صورت نمی گیرد، شرکت حمل و نقل ترافیکی موظف است یکی از اسکورت های آموزش دیده را با تمامی تجهیزات و علایم هشدار دهنده مناسب به این کار گمارده و نسبت به هدایت دیگر وسایل نقلیه اقدام کند.

تبصره 2

مامورین پلیس راه می توانند در صورت تشخیص فعالیت اسکورت مربوط به تبصره 1 این ماده را به عهده گیرند و شرکت حمل و نقل ترافیکی نیز موظف به همکاری می باشد.

ماده سی و چهار) در صورتی که محمولات ترافیکی به دلیل داشتن عرض کمتر از عرض بارگیر وسیله نقلیه کنار هم قرار گرفته باشند، تحت هیچ شرایطی نباید از بغل وسیله نقلیه بیرون بمانند.

ت) مقررات ارتفاع

ماده سی و پنج) شرکت های حمل و نقل ترافیکی موظفند قبل از اقدام به دریافت مجوز، مسیر حمل محمولات ترافیکی را از نظر محدودیت های ارتفاعی موجود در مسیر به صورت دقیق بررسی نموده و کلیه محدودیت هایی که دارای ارتفاع مجاز کمتر از ارتفاع وسیله نقلیه و محموله ( نظیر تونلها، زیرگذرها، لوله های آبرسانی، پلهای عابر پیاده با محدودیت های ارتفاعی در محدوده شهری ) بوده و امکان احداث کنارگذر و عبور از آن ها وجود دارد را مشخص نموده و در صورت عدم امکان احداث کنار گذر برای محدودیت های موجود در مسیر از مسیر های جایگزین دیگر استفاده نمایند.

تبصره

مسئولیت هرگونه عواقب و خسارات وارده به مردم، مستحدثات و ابنیه فنی موجود در مسیر ناشی از عبور محموله به عهده شرکت حمل کننده می باشد.

ماده سی و شش) چنانچه ارتفاع وسیله نقلیه و محموله بیش از 6 متر باشد، شرکت های حمل و نقل ترافیکی موظفند در طول مسیر یا در صورت لزوم قطع و وصل مجدد هادیهای برق و تلفن که با جاده تلاقی دارند، اقدام نمایند.

ماده سی و هفت) در صورتی وجود محدودیت های ارتفاعی ( ارتفاع کمتر از ارتفاع کل وسیله نقلیه و محموله ) مربوط به تونل ها و زیرگذرها باشد، شرکت های حمل و نقل ترافیکی موظفند حداقل 24 ساعت قبل از زمان عبور از کنارگذر تونل را به اطلاع اداره راهداری و حمل و نقل جاده ای محل رسانده و در زمان اعلام شده از کنارگذر تونل عبور نمایند.

نمایندگان ادارات راهداری و حمل و نقل جاده ای می توانند به منظور حصول اطمینان از عبور وسایل نقلیه از کنارگذر تونل ها در زمان اعلام شده از طرف شرکت حمل و نقل ترافیکی در محل حاضر و بر عبور وسیله نقلیه از کنارگذر تونل نظارت داشته باشد.

تبصره

رعایت مفاد تبصره 1 ماده 26 در اجرای این ماده در مرود عبور از کنارگذر تونل ها نیز الزامی است.

ماده سی و هشت) در صورتی که ارتفاع وسیله نقلیه و محموله بیش از ارتفاع مجاز قابل عبور در گذرگاه های راه آهن باشد، شرکت های حمل و نقل ترافیکی موظفند جهت عبور از روی ریل مجاور گذرگاه مراتب را به شرکت راه آهن منطقه اطلاع داده و سپس با هماهنگی نماینده شرکت راه آهن منطقه از روی ریل مجاز گذرگاه عبور نمایند.

تبصره

رعایت مفاد تبصره 1 ماده 26 با در نظر گرفتن شرکت راه آ هن منطقه به جای اداره کل راهداری و حمل و نقل جاده ای در اجرای این ماده الزامی است.

ماده سی و نه) احداث کنارگذر در مورد تونل ها و گذرگاه های راه آهن دارای محدودیت ارتفاع نیز مشمول مفاد ماده 17 این دستورالعمل و تبصره آن نیز می باشد.

ماده چهل) حمل محمولات مرتفع (بلند) که ارتفاع آن ها از سطح زمین پس از بارگیری بیش از 5 متر باشد توسط تریلی هایی که ارتفاع سطح بارگیر (تریلر) آن ها از زمین بیش از 1/2 متر می باشد ممنوع است.

ماده چهل و یک) در صورتی که محمولات ترافیکی به دلیل داشتن ارتفاع کمتر از حد مجاز روی یکدیگر قرار گرفته باشند، ارتفاع کل آن ها تحت هیچ شرایطی نباید از 4/5 متر تجاوز کند.

تجهیزات و علایم هشداردهنده

ماده چهل و دو) برای حرکت وسیله نقلیه حامل محمولات ترافیکی باید خودروهای اسکورت با نصب علایم و تجهیزات هشدار دهنده لازم، دیگر وسایل نقلیه را از تردد وسایل نقلیه ترافیکی آگاه نمایند.

تعداد خودرو های اسکورت مورد نیاز به شرح جدول زیر تعیین می گردد:

حمل و نقل ترافیکی

 

 

 

 

 

حمل و نقل زمینی نسخه 2

در تعاریف و مقررات حمل و نقل زمینی و پارت دو به صورت کامل مقررات حمل و نقل جاده ای نسخه ی اول بیان شده است.

تعاریف

محموله ترافیکی

محمولاتی که از نظر ابعاد و اوزان بیش از میزان مندرج در مقررات حمل ونقل بار در راه ها بوده و در جهت ترافیکی بودن غیر قابل تفکیک باشند.

وسیله نقلیه ترافیکی

وسیله نقلیه ای که بدون بار و یا پس از بارگیری ابعاد و اوزان آن بثیش از میزان مندرج در مقررات حمل و نقل بار در راه ها باشد.

مجوز ترافیکی

برگه ای است حاوی اطلاعات محموله ترافیکی، وسیله نقلیه، مسیر حمل و کلیه شرایط حمل که در طول مسیر باید رعایت گردد این مجوز ها بر دو گونه می باشند.

  1. پروانه عبور
  2. اجازه نامه

شرکت حمل و نقل ترافیکی

شرکت حمل و نقلی است که علاوه بر پروانه فعالیت شرکت های حمل و نقل عادی پروانه فعالیت شرکت های حمل و نقل ترافیکی و فوق سنگین را براساس ضوابط از سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای دریافت نموده باشد.

اسکورت

خودرویی است از نوع سواری یا وانت که وسیله نقلیه حامل محمولات ترافیکی را با علایم و تجهیزات هشدار دهنده در طول مسیر حمل همراهی نموده و دیگر وسایل نقلیه را از تردد آن آگاه می نماید.

دهانه پل

فاصله آزاد بین دو پایه متوالی در امتداد طول عرشه پل را دهانه پل می گویند.

کنارگذر

راه فرعی که در کنار پل و یا تونل جهت عبور محمولاتی که امکان عبور از آن ها را ندارند ساخته می شود را کنارگذر می گویند

یدک (تریلر)

عبارت از وسیله نقلیه یا بارگیری است که با یک وسیله نقلیه موتوری کشنده می شود.

نمیه یدک (نیمه تریلر)

عبارت از یدکی است که به یک وسیله نقلیه دیگر به طوری متصل می گردد که بخشی از وزن بار آن بر روی کامیون یا کامیون های کشنده قرار گرفته و حمل می شود.

کمر شکن

حمل و نقل

نیمه یدک ( بارگیر ) غیر ثابتی است به شکل کفی دارای ارتفاع سطح بارگیر کمتر از کفی و اختلاف ارتفاع بین سطح بارگیر با سطح محل قرارگیری چرخ پنجم ( شترگلو ) با خاصیت تقسیم بار که برای حمل کالای سنگین و غیر قابل تفکیک استفاده می گردد.

بوژی

یدک غیر ثابتی است با تعداد محور متغییر و سیستم هیدرولیکی توزیع نیرو و تنظیمات مستقل برای هر محور و هر طرف که برای حمل کالاهای فوق سنگین و غیر قابل تفکیک مورد استفاده قرار می گیرد.

کشویی

نیمه یدک غیر ثابت کفی با کمر شکن با طول متغییر که برای حمل کالاهایی دارای طول زیاد (طویل) غیر قابل تفکیک استفاده می گردد.

پایپ

بارگیری است منفصل شامل چند قسمت که از محموله به عنوان رابط استفاده می گردد و برای حمل کالاهای دارای طول زیاد غیر قابل تفکیک استفاده می گردد.

دلی ( مبدل )

عبارتست از یک اکسل یا گروهی از اکسل ها با ریض متصل به هم جهت افزایش محور وسیله نقلیه و تبدیل یک و نیم تریلر به یک تریلر بزرگ.

کلیات

ماده یک) وسایل نقلیه ای که ابعاد و اوزان آن ها بدون بار یا پس از بارگیری محموله حداقل در یکی از ابعاد و یا اوزان مقررات حمل و نقل بار در راه ها تجاوز نماید، مشمول مقررات این دستورالعمل بوده و برای تردد آن ها باید مجوز ترافیکی صادر شود.

اینگونه وسایل نقلیه در این دستور العمل وسایل نقلیه ترافیکی و محمولات آن ها محمولات ترافیکی نامیده می شوند.

ابعاد و اوزان مجاز تردد در مقررات حمل و نقل بار در راه ها

حمل و نقل

  1. عرض: 2/60 متر
  2. ارتفاع: 4/50 متر
  3. طول: کامیون دو محور 10 متر / کامیون سه محور 12 متر / کامیون با یدک 18/35 متر / تریلی 4 محور و بیشتر 16/50 متر / تریلی خودرو بر 20/75 متر
  4. وزن کل : 44 تن

تبصره

چنانچه در محورهایی از راه های ارتباطی کشور به دلیل موانع موجود، محدودیت های ارتفاع کمتر از 4/50 متر اعمال گردد، تردد وسایل نقلیه با ارتفاع کمتر از 4/50 متر نیز در این محور ها، مشمول مقررات این دستورالعمل می باشند.

ماده دو) حداکثر میزان بیرون ماندگی بار از وسیله نقلیه نباید از میزان زیر تجاوز نماید:

عقب: از مرکز آخرین محور وسایل نقلیه در کامیون ها 3 متر و در تریلی ها 5 متر می باشد.

جلو: از مرکز اولین محور وسیله نقلیه 1/50 متر می باشد.

وسایل نقلیه ای که میزان بیرون ماندگی و یا جلوآمدگی بار بیش از مقادیر فوق باشد، تحت هیچ شرایطی اجازه تردد در راه های کشور را ندارند.

تبصره

محمولاتی که دارای طول بیش از 45 متر بوده و لزوما بایستی توسط بارگیری های کشویی حمل گردد و یا بواسطه شرایط خاص بارگیری میزان بیرون ماندگی بار از وسیله نقلیه بیش از مقادیر یاد شده باشد در صورت عدم وجود بارگیر مناسب، سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای می تواند با اعمال شرایط خاص و در نظر گرفتن تمهیدات ایمنی لازم با تردد آن موافقت نموده و مجوز ترافیکی لازم را صادر نماید.

ماده سه) حداقل فاصله آزاد جلو بار تا پشت اطاق کشنده در وسایل نقلیه مفصل دار در حالتی که کشنده با تریلر در یک راستا باشند نباید از میزان زیر کمتر باشد.

D=(W*0/25)+30

تبصره یک

حداکثر میزان جلو آمدگی بار از بارگیر در وسایل نقلیه ترافیکی که دارای بارگیر منفصل بوده و بوسیله اتصال مفصلی تریلر به کشنده متصل می گردد با رعایت فاصله آزاد جلو بار تا پشت اطاق کشنده نباید از ابتدای بار تا مرکز اولین محور تریلر از سه متر تجاوز نماید.

تبصره دو

استفاده از چند مالبند متصل به یکدیگر در تریلی های حامل محمولات ترافیکی ممنوع می باشد.

ماده چهار) وسایل نقلیه ای که پس از بارگیری ابعاد و اوزان ان ها براساس مفاد ماده یک مشمول شرایط و ضوابط این دستورالعمل باشند، تردد آن ها بدون مجوز ترافیکی در راه های کشور ممنوع می باشد.

مدارک لازم جهت صدور مجوز ترافیکی:

  1. بارنامه
  2. برگ درخواست صدور مجوز حاوی مشخصات محموله و وسیله نقلیه از سوی شرکت حمل کننده یا نهاد دولتی
  3. برگ معرفی شرکت حمل کننده
  4. برگ توزین شامل بار محوری و کل

ماده پنج) شرکت های حمل و نقل ترافیکی موظفند علاوه بر رعایت مقررات عمومی حمل و نقل کالا، کلیه شرایط و ضوابط مربوط به حمل و نقل محمولات ترافیکی در هر سفر را مطابق مفاد این دستور العمل از مبدا تا مقصد که در پروانه عبور درج گردیده را رعایت و مراتب را به راننده یا نماینده ای که همراه وسیله نقلیه حامل محموله اعزام می نمایند تفهیم نمایند.

ماده شش) در صورتی که فضای فرم پروانه عبور برای درج توضیحات لازم خصوصا در مسیرهای طولانی کافی نباشد و با انتخاب مسیر به صورت کلی براساس درخواست امکان پذیر نباشد می توان مسیر حمل را به چندین قسمت تقسیم نمود و برای هر قسمت از مسیر پروانه عبور جداگانه با درج عبارت ” این پروانه عبور در ادامه پروتنه عبور شماره می باشد ” صادر گردد در این صورت برای پروانه عبور هر قسمت ارائه بارنامه جداگانه الزامی نیست.

تبصره

بکارگیری فن آوری های پیشرفته در حمل و نقل جاده ای که زمینه رعایت موثرتر و کاراتر مفاد این دستورالعمل را فراهم نماید با رعایت استانداردهای مربوط و تایید سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای کشور بلامانع است.

ماده هفت) حمل محمولات ترافیکی نظیر کمباین، بدوزر، سایدیوم و فینیشر با قطعات منفصله شامل دروکن، تیغه، لوله گذار و آسفالت پخش کن در صورتیکه محموله از اطراف بارگیر وسیله نقلیه بیرون زدگی نداشته باشد مجاز می باشد در غیر اینصورت باید قطعات منفصله یاد شده را با وسیله نقلیه دیگری حمل کنند.

ماده هشت) جابه جایی محمولات ترافیکی ترانزیتی در قلمرو کشور ایران تابع شرایط و ضوابط این دستور العمل می باشد و در صورتی که مبدا و یا مقصد بار در داخل کشور بوده و اسناد حمل از مبدا تا مقصد صادر شده باشد و یا به صورت ترانزیت عبوری از قلمرو کشور حمل گردند و تغییری در اسناد حمل صورت نگیرد در این حالت صدور بارنامه داخلی الزامی نیست.

ماده نه) عبور وسایل نقلیه حامل محمولات ترافیکی در داخل شهر ها تابع ضوابط و مقررات شهری بوده و شرکت های حمل و نقل بایستی با هماهنگی مسئولین مربوطه در محدوده شهر تردد نمایند.

ماده ده) تردد وسایل نقلیه حامل محمولات ترافیکی خارج از مسیرهای مندرج در مجوز ترافیکی ممنوع می باشد و در صورت ضرورت با صلاحدید اداره راهداری و حمل و نقل جاده ای محل و هماهنگی با پلیس راه منطقه از مسیر جایگزین عبور داده شده و در غیر این صورت توسط شرکت حمل و نقل موظف است نسبت به اخذ اصلاحیه مسیر از سازمان اقدام نماید.

ماده یازده) تردد وسایل نقلیه ترافیکی در آزادراه ها یا راه ایی که به طور کلی برای تردد وسایل نقلیه حامل بار ممنوع اعلام شده اند، مجاز نیست و در صورتی که برای حمل محموله ترافیکی مسیر دیگری غیر از ازادراه یا راه های فوق الذکر وجود نداشته باشد، شرکت های حمل و نقل ترافیکی می توانند با هماهنگی اداره کل راهداری و حمل و نقل جاده ای استان و پلیس راه استان در این گونه راه ها یا بخشی از آن ها با رعایت موارد ایمنی، تردد و در اولین خروجی ممکن از آن ها خارج شوند.

ماده دوازده) شرکت های حمل و نقل موظفند قبل از صدور بارنامه و دریافت مجوز ترافیکی ، نسبت به حصول اطمینان از وضعیت فنی و ایمنی وسیله نقلیه مطابق مفاد 5 و 6 آیین نامه اجرایی تبصره 1 ماده 31 قانون رسیدگی به تخلافات رانندگی و بارگیری مطابق مقررات و همچنین اطمینان از مهار مناسب محموله اقدام نمایند.

ماده سیزده) شرکت های حمل و نقل موظفند قبل از اقدام به دریافت مجوز ترافیکی برای جابه جایی محمولات ترافیکی باید مسیر عبور را از نظر محدودیت های ابعادی و وزنی بررسی نموده و پس از اطمینان از امکان عبور وسیله نقلیه حامل محموله در مسیر و همچنین آخرین تغییرات انجام شده در این دستورالعمل و محدودیت های اعمال شده که از طریق سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای کشور و یا ادارات کل راهداری و حمل و نقل جاده ای استان ها اعلام می گردد، اقدام به دریافت مجوز ترافیکی نمایند.

ماده چهارده) ساعت مجاز حرکت وسایل نقلیه ترافیکی از نیم ساعت بعد از طلوع آفتاب تا نیم ساعت قبل از غروب آفتاب می باشد.

تبصره 1

شرکت های حمل و نقل موظفند برنامه زمانی سفر وسایل نقلیه را با زمان دقیق ساعت حرکت در مناطق مختلف کشور و در ماه های مختلف سال به نحوی تنظیم نمایند که توقف ان ها در زمان های مناسب و در توقفگاه های مشخص در مسیر تعیین شده برای حرکت صورت گیرد.

تبصره 2

تردد وسایل نقلیه حامل محمولات ترافیکی که ابعاد آن ها با محموله از عرض 3 متر، طول کل 20 متر، ارتفاع از سطح زمین 4/80 متر و وزن کل از 44 تن تجاوز ننماید، مشروط به داشتن حداقل یک اسکورت و عدم وجود محدودیت های ارتفاعی کمتر از 4/80 متر در مسیر با رعایت مفاد تبصره ماده 53 این دستورالعمل در شب مجاز می باشد.

تبصره 3

تردد وسیله نقلیه حامل محموله ترافیکی در شهر هایی که محدودیت تردد وسایل نقلیه در روز اعمال می گرددو یا در روستاهایی که به دلیل عبور از کنارگذر پل ها و مواردی از این قبیل حرکت وسایل نقلیه در روز خطر آفرین است، در شب ( بین ساعت 24 تا 5 صبح ) از منطقه مورد نظر با هماهنگی پلیس مربوطه مجاز می باشد.

ماده پانزده) تردد وسایل نقلیه حامل محمولات ترافیکی در راه های کشور در کلیه ایام سال مجاز می باشد به جز محورهایی که به دلیل تردد زیاد از طرف سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای با پلیس راه ناجا ممنوعیت تردد برای تریلی های حامل محمولات ترافیکی در آن ها اعلام شده باشد.

ماده شانزده) در شرایطی که به دلایلی مانند انعکاس نور، مه، بارش سنگین، دود، گرد و غبار شعاع دید کمتر از 250 متر باشد، وسیله نقلیه حامل محمولات ترافیکی نبایستی حرکت نماید در این صورت راننده بایستی در نزدیک ترین پارکینگ ایمن توقف و منتظر بماند تا شعاع دید اصلاح شود

ماده هفده) وسیله نقلیه حامل محمولات ترافیکی بایستی در حین حرکت حداقل 200 متر از وسیله نقلیه با کامیون دیگر که در جلوی آن حرکت می کند، فاصله داشته باشد مگر اینکه در حال سبقت بوده و یا در منطقه شهری که امکان حفظ 200 متر فاصله وجود ندارد قرار داشته باشد.

ماده هجده) وسایل نقلیه ترافیکی با رعایت شرایط ذیل می توانند محمولات عادی را بارگیری و حمل نمایند:

  • وزن وسیله نقلیه با بار از 56 تن تجاوز ننماید.
  • سطح بارگیری آن ها ثابت باشد در این صورت استفاده از بارگیر ها متغییر و محورهای واسط مجاز نمی باشد.
  • محمولات از اطراف بارگیر بیرون زدگی نداشته باشد.

ماده نوزده) قرارگیری بار بر روی بارگیر وسایل نقلیه که سطح ان کمتر از عرض وسیله نقلیه و طول 200 سانتی متر است ممنوع می باشد.

تبصره

سطح بارگیری مورد نظر بایستی صاف و بدون اختلاف ارتفاع باشد.

ماده بیست) محموله بر روی یدک ها و نیمه یدک ها بایستی به گونی بارگیری شود که محموله به صورت کاملا افقی بدون زاویه شیب بر روی بارگیر قرار گرفته باشد.

تبصره

در صورت استفاده از جداکننده به منظور رفع شیب محموله بر روی بارگیر بایستی محورهای قسمت عقب و جلو متناسب با یکدیگر باشند.

ماده بیست و یک) در بارگیری های مفصل دارای سیستم فرمان و تنظیم ارتفاع بایستی محورهای قسمت عقب و جلو متناسب با یکدیگر باشند.

ماده بیست و دو) سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای کشور می تواند بخشی از فعالیت های اجرایی این دستورالعمل به جز مقررات فصل دهم را به انجمن صنفی و یا شرکت های حمل و نقل فوق سنگین و ترافیکی واگذار و بر فعالیت آن ها نظارت نماید.

 

 

 

تعاریف و مقررات حمل و نقل جاده ای | پارت 2

 

سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای به منظور تعاریف و مقررات حمل و نقل زمینی ماده های زیر را تعریف کرده است.

همانطور که در مقاله ی قبل بررسی کردیم در اینجا به ادامه مقررات حمل و نقل جاده ای می پردازیم.

 ماده 2 حمل و نقل جاده ای

ابعاد مجاز تردد وسایل نقلیه در راه های کشور به شرح زیر می باشد:

ب: وزن مجاز کامیون ها

وزن مجاز تردد انواع کامیون ها در راه های کشور به شرح جدول شماه 3 می باشد.

حمل و نقل جاده ای

کد وسیله نقلیه : حاو چهار رقم که دو رقم اول نوع و تعداد محور وسیله و دو رقم آخر تعداد کل چرخ های وسیله می باشد.

حروف: R نشان دهنده لاستیک رادیال با عرض حداقل 36/5 سانتی متر و S نشان دهنده دو محور در گروه راهنما.

پ: وزن مجاز وسایل نقلیه مفصل دار

1) کامیون با یدک ( یدک بطور غیر مستقیم بوسیله مال بند و قفل و پین به کامیون متصل می شود)

از تردد انواع کامیون با یدک در راه های کشور به شرح جدول شماره 4 می باشد.

حمل و نقل زمینی

حمل و نقل جاده ای

کد وسیله نقلیه: حاوی شش رقم که دو رقم اول نوع و تعداد محور وسیله و دو رقم بعدی نشانگر یدک و تعداد محور آن و دو رقم آخر تعداد کل چرخ های وسیله می باشد.

حروف: S نشان دهنده دو محور در گروه راهنما.

2) تریلی ها ( کشنده + نیمه یدک، بارگیر مستقیما بوسیله چرخ پنجم به کشنده متصل است )

وزن مجاز تردد انواع تریلی در راه های کشور به شرح جدول شماره 5 می باشد.

حمل و نقل زمینی

حمل و نقل زمینی

حمل و نقل زمینی

کد وسیله نقلیه: حاوی شش رقم که دو رقم اول نوع و تعداد محور وسیله و دو رقم بعدی نشانگر نیمه یدک و تعداد محور آن و دو رقم آخر تعداد کل چرخ های وسیله می باشد.

حروف: R نشان دهنده لاستیک رادیال با عرض حداقل 36/5 سانتی متر، حروف L به معنی فاصله دو محور کنار هم در تریلر بیشتر از دو متر و W نشانگر یک محور دو چرخ در گروه محوری عقب و S نشان دهنده دو محور در گروه راهنما می باشد.

تعاریف و مقررات حمل و نقل زمینی | 7 ماده حمل و نقل زمینی

 

سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای به منظور تعاریف و مقررات حمل و نقل زمینی ماده های زیر را تعریف کرده است.

ماده یک حمل و نقل زمینی

معانی کلمات و اصطلاحات به کار رفته در این مقررات به شرح ذیل می باشد:

الف) وسیله نقلیه

وسایل موتوری و غیر موتوری که برای جابه جایی انسان و کالا در راه به کار می رود.

ب) خودرو

هر نوع وسیله‌ی نقلیه قابل حرکت در راه ها که نیروی محرکه آن از موتور باشد، به استثنای وسایل نقلیه ریل رو.

پ) کامیون

وسیله نقلیه موتوری باری که قسمت بارگیر آن به صورت پیوسته به شاسی متصل است و ظرفیت وسیله نقلیه با بار بیشتر از 6 تن باشد.

در این لینک اطلاعات خوبی در مورد تناژ بار به دست میارید.

قانون تناژ بار | تناژ مجاز 1400

ت) کامیون کشنده

وسیله نقلیه باری است که یدک و یا نمیه یدک را به دنبال خود کشیده و به حرکت در می آورد.

ث) کامیون فوق سنگین

انواع خودرو و ادوات مربوط است که توانایی حمل محمولات و زین با وزن ناخالص بالاتر از 40 تن و حجیم را داشته باشد.

ج) وسیله نقلیه مفصل دار

وسیله نقلیه‌ای است که شامل یک کشنده و با وسیله نقلیه موتوری و یک یدک یا نیمه یدک متصل به آن باشد.

چ) تریلی

وسیله نقلیه مفصل داری است که شامل کشنده و نیمه یدک متصل به آن می باشد.

ح) اتوبوس

وسیله نقلیه مسافربری که حداکثر ظرفیت سرنشین آن براساس استاندار حداقل فضای مورد نیاز سرنشین در نظر گرفته شده باشد.

خ) محور ( اکسل )

سیستم و یا قسمتی از وسیله نقلیه می باشد که چرخ های وسیله نقلیه به دو طرف آن متصل شده اند.

حمل و نقل زمینی

د) گروه محوری

به یک یا چند محور از وسیله نقلیه که در کنار یکدیگر قرار گرفته و دارای سیستم تعلیق مشترک بوده و فاصله آن ها از یکدیگر کمتر از 2 متر باشند گروه محوری می گویند.

ذ) بار محوری

فشار یا نیروی وزن وارده از سوی هر یک از محور های وسیله نقلیه بر سطح راه را بار محوری گویند.

ر) ظرفیت وسیله نقلیه حمل و نقل زمینی

حداکثر وزن بار با تعداد مسافری که از طرف کارخانه سازنده با تایید وزارت صنعت، معدن و تجارت برای وسیله نقلیه تعیین و در کارت مشخصات وسیله نقلیه درج می گردد.

ز) وزن خالص ( بدون بار )

عبارت است از وزن وسیله نقلیه بدون راننده و مسافر و بار ولی با مخزن پر از سوخت و با ابزارآلاتی که به طور معمول وسیله نقلیه همراه دارد.

ژ) وزن ناخالص ( GVW )

حداکثر وزن وسیله نقلیه به اضافه وزن بار و یا مسافر آن.

س) وزن ترکیبی ( GCW )

حداکثر وزن قابل کشش ( وزن ناخالص وسیله نقلیه + وزن ناخالص یدک ) توسط وسیله نقلیه باربری.

ش) یدک ( تریلر )

عبارت از وسیله نقلیه ای است که با یک وسیله نقلیه موتوری کشیده می شود.

حمل و نقل زمینی

ص) نیمه یدک ( نیمه تریلر )

عبارت از یدکی است که به یک وسیله نقلیه دیگر به طوری متصل می گردد که بخشی از وزن بار آن بر روی کامیون یا کامیون های کشنده قرار گرفته و حمل می شود.

ض) کد وسیله نقلیه

کد وسیله ملاک طبقه بندی وسایل نقلیه می باشد بدین صورت که دو رقم اول نوع و تعداد محور وسیله نقلیه (4 اتوبوس، 5 کامیون و 6 کشنده)، دو رقم بعدی در وسایل نقلیه مفصل دار نوع و تعداد محور یدک و نیمه یدک متصل به آن (7 یدک و 8 نیمه یدک) و دو رقم آخر تعداد کل چرخ های وسیله نقلیه می باشد.

ط) حروف لاتین همراه با کد وسیله نقلیه در جداول حمل و نقل زمینی

حرف R نشان دهنده لزوم دارا بودن لاستیک رادیال با عرض حداقل 36/5 سانتی متری برای محورهای دو چرخ.

حرف S نشان دهنده این است که وسیله نقلیه دارای دو محور در گروه راهنما می باشد.

حرف W نشانگر آن است که محور های عقب تریلر دارای یک محور دو چرخ می باشد.

حرف L به معنی آن است که فاصله دو محور کنار هم در تریلر بیشتر از دو متر می باشد.

حروف A,B,C,D : معرف گروه های محوری مختلف وسایل نقلیه می باشند.

 ماده 2 حمل و نقل زمینی

ابعاد مجاز تردد وسایل نقلیه در راه های کشور به شرح زیر می باشد:

الف: طول

حداکثر طول مجاز تردد آزاد وسایل نقلیه باری با بار و مسافری در راه ها به شرح جدول شماره 1 تعیین می گردد.

حمل و نقل زمینی

توضیح : حداکثر طول مندرج در جدول بزرگترین طول از ابتدا تا انتهای وسیله نقلیه با بار آن می باشد.

تبصره : حداکثر میزان جلوآمدگی بار از مرکز اولین محور وسیله نقلیه 1/50 متر و حداکثر میزان بیرون ماندگی بار از مرکز آخرین محور وسیله نقلیه در کامیون ها 3 متر و در تریلی ها 5 متر می باشد.

وسیله نقلیه ای که میزان بیرون ماندگی و یا جلوآمدگی بار آن ها بیش از مقادیر فوق باشد، تردد آنها تحت هر شرایطی در راه های کشور ممنوع می باشد.

ب: عرض

حداکثر عرض مجاز تردد آزاد در راه ها برای کلیه وسایل نقلیه باری با بار و مسافری بدون در نظر گرفتن آیینه ها و چراغ های جانبی 2/6 متر می باشد.

ماده 3 حمل و نقل زمینی

اوزان مجاز تردد وسایل نقلیه در راه های کشور به شرح ذیل تعیین می گردد.

الف: بار محوری

حداکثر فشار وارده از محور های وسایل نقلیه ( باربری و مسافربری ) بر سطح راه نباید از حدود جدول شماره 2 تجاوز نماید:

حمل و نقل زمینی

در صورتی که فاصله مرکز تا مرکز دو محور از یکدیگر بیش از دو متر باشد هر محور به عنوان محور منفرد در نظر گرفته می شود.

لاستیک محور هایی از گروه های منفرد، زوج و تریوله که دارای دو چرخ در هر محور هستند باید از نوع رادیال با عرض حداقل 36/5 سانتی متر باشد در غیر این صورت به ازای هر محور یک تن از وزن مجاز گروه محوری کسر خواهد شد.

تبصره : حداکثر میزان بیرون ماندگی بار از عرض بارگیر وسایل نقلیه نباید از هر طرف بیش از 30 سانتی متر باشد.

ارتفاع : حداکثر ارتفاع مجاز تردد در راه های کشور بجز محور های هراز و چالوس برای کلیه وسایل نقلیه باری با بار و مسافری از سطح زمین تا بالاترین قسمت بار یا وسیله نقلیه 4/5 متر می باشد.

تبصره: در صورتی که در محور هایی محدودیت ارتفاعی ایجاد گردد و ارتفاع مجاز تردد در آن محور ها کاهش یابد مراتب از طریق سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای اطلاع رسانی خواهد گردید.

در ادامه با ما همراه باشید تا ماده های دیگر حمل و نقل زمینی را بررسی کنیم.