پالت و انواع آن

 

پالت صفحه مشبک چوبی است که پایه هایی دارد و شاخک های لیفتراک در زیر آن قرار می گیرد و به راحتی آن را جابه جا می کند.

معمولاً از Pallet برای حفاظت از بسته های ساده حمل و نقل استفاده می شود و در نتیجه موجب سهولت و تسریع در عملیات تخلیه و بارگیری می گردد.

کیسه، بشکه و کارتن در پالت جا داده می شود و به عنوان بسته بندی ساده هم به کار می رود و آن زمانی است که کالایی مثل ماشین آلات یا قطعات منفصل مستقیما روی پالت نصب و مهار می شود.

Pallet رایج ترین نوع واحد بارگیری و تشکیل شده از یک صفحه چوبی به ابعاد حدود یک متر مربع و در قسمت زیرین دارای چهار یا دو پایه به ارتفاع 10 الی 12 سانتی متر است.

کلیه مزایا و معایب واحد بار که بیشتر ذکر شد برای Pallet هم صادق است.

در سیستم حمل در Pallet، کالا کمتر جابه جا شده و در نتیجه کمتر خسارت می بینید. پالت محافظ بسته بندی های کوچکی است که در انبار کشتی با بسته های بزرگ یکجا بار چینی می شوند. همچنین هزینه های بسته بندی در سیستم حمل در پالت کاهش پیدا می کند. سرعت در بارگیری یکی از محسنات حمل کالا با پالت است.

پالت

شرکت های بیمه با رغبت بیشتری محمولات بسته بندی شده در پالت را بیمه می کنند زیرا در بسته بندی ها، کالا کمتر خسارت دیده و میزان دعاوی خسارت علیه شرکت های بیمه کاهش پیدا می کند.

معایب

وقتی پالتها می شکنند یا بسته های داخل آن بیرون می ریزد خسارتی که با کالا وارد می شودبیش از خسارتی است که در مورد بسته بندی های معمولی ایجاد می گردد و از آن جا که بسته های داخل پالت، علامت گذاری کامل نمی شوند، در صورت حمل انبار تا انبار بعضی از بسته ها به دست گیرنده کالا نمی رسد.

تکمیل نشدن ظرفیت کانتینر، کامیون و واگن راه آهن یا محل ذخیره شده در انبار کشتی.

انواع Pallet از نظر کاربرد

پالت

الف) برگشت پذیر

پالتهایی هستند که پس از رسیدن کالا به مقصد و تخلیه بایستی به مبدا عودت داده شوند.

مزایا

  • با ابعاد استاندارد ساخته می شوند.
  • استحکام لازم جهت سفرهای متوالی را دارند.
  • مقاوت آن ها برای حداکثر بار است.

معایب

  • هزینه های بالای جمع آوری و نگهداری و عودت.
  • مشکلات گمرکی جهت ترخیص.
  • وزن سنگین.
  • صدمات وارده به کالا به علت عدم تطابق ابعاد بسته با پالت زیادتر است.

ب ) برگشت ناپذیر

این نوع فقط برای یک بار مصرف ساخته می شود. این پالت برای استفاده در یک سفر و با همان ابعاد کالا ساخته شده و حداقل وزن مورد نیاز را دارد.

انواع پالت از نظر مواد ساختاری

معمولا از چوب و گاهی هم از فلز، پلاستیک و ترکیب فلز و چوب ساخته می شوند.

انواع پالت از نظر شکل ساختمانی

پالت

  • یک لایه ( دو راهه یا چهار راهه )
  • دو لایه ( دو راهه یا چهار راهه )

یک لایه

معمولاً دارای یک صفحه به نام سطح و دو یا چهار پایه باشند. در این نوع فشار وارده بار بر پالت از طریق پایه یا چهار پایه زیرین به زمین منتقل می شود.

دو لایه

که یک صفحه در قسمت بالا و یک صفحه در قسمت زیرین دارد و در فاصله میان این دو صفحه، دو عدد الوار یا چهار تکه الوار در چهار گوشه قرار گرفته است.

از محسنات این نوع سطح تماس بیشتر و تقسیم وزن بار به تمام سطح زیرین است.

دو راهه

این نوع پایه زیرین آن در عرض یا طول به صورت سراسری و یک تکه باشد.

چهار راهه

پایه زیرین آن از طرف طول و عرض در چهارگوشه حدود 25 سانتی متر طول، 10 سانتی متر عرض و ارتفاع دارد.

این مقاله همواره آپدیت می شود.

نفتکش ها

 

نفتکش ها و تانکر هایی که برای حمل و نقل فرآورده های نفتی به کار می رود، باید دارای مشخصات خاصی باشند که در ذیل به آن ها اشاره شده است :

1) تانکر تریلر باید بر اساس نوع کامیون ساخته شده و مورد استفاده قرار گیرد.

2) ضخامت و جنس ورقه های مورد استفاده در طراحی، جهت ساخت کلیه قسمت های مخزن شامل بدنه ی مخزن، صفحات جداکننده و موج گیری ( با مجرایی به قطر 60 سانتی متر در وسط و دو هلالی با ارتفاع 30 سانتی متر در بالا و پایین ) و همچنین بالشتک های نگهدارنده ی مخزن تیغه های کمکی، باید به گونه ای انتخاب گردد که بر اساس استاندارد های موجود در برابر کلیه ی تنش های ناشی از بارهای افقی، عمودی و تلاطم مایع داخل مخزن، ضربات وارد از جاده به مخزن و نیرو های عکس العمل، مقاومت لازم و کافی را داشته باشد.

3) طراحی مخزن باید به گونه ای باشد که تحمل بار های زنده و مرده خارجی از جمله انسان، برف و باد را داشته باشد.

4) طراحی مخزن باید به گونه ای انجام پذیرد تا ضمن رعایت کلیه استاندارد ها و استفاده از حداقل میزان طول، عرض و ارتفاع، امکان حمل بیشترین حجم فرآورده های نفتی در هر سرویس میسر باشد.

5) تانکرهای حمل فراورده باید دارای گلگیر برای چراغ ها، جعبه ابزار، دنده چرخ، آتش خاموش کن، سیم ارت، نردبان ( در قسمت جلوی مخزن بین اطاق راننده و مخزن )، جعبه شیرآلات ( متمایل به سمت راست و عقب و دارای منفذ در پایین و طرفین برای خروج گاز )، زاپاس بند ( دو عدد )، قالپاق، درب منهول و راهرو طولی با ورق آلومینیومی آجدار و درپوش شیر ها باشد.

6) سیستم الکتریکی مورد استفاده در تانکرهای حمل فرآورده و کشنده ها باید 24 ولت و با رعایت استاندارد های ADR بر روی آن باشد.

نفتکش

7) سند بلاست و رنگ آمیزی تانکر های حمل فرآورده باید مطابق استاندارد IPS-E-TP-100 و مطابق با سیستم 7G صورت گیرد و رنگ مصرفی باید مورد تایید آزمایشگاه های معتبر قرار گیرد.

8) طرح رنگ آمیزی می بایست با هماهنگی شرکت ملی پخش انجام گیرد.

9) دور تا دور محوطه درب های آدم رو در بالای تانکر باید با ارتفاع مناسب محفوظ گردد و لوله جهت هدایت وسرازیر فرآورده و اب به پایین تعبیه گردد ( مشابه تانکر های موجود ).

10) روی هر درب منهول، چهارسوراخ به قطر 12 میلی متر جهت نصب پلمپ تسمه ای تعبیه گردد.

11) جهت تقویت محل دیپ زنی، صفحه ای از جنس ورق تانکر به ابعاد (30*30) سانتی متر و ضخامت 3 میلی متر در راستای لوله محافظ دیپ در کف مخزن تعبیه گردد.

12) در نفتکش های دارای تریلر، فاصله بین اطاق راننده و مخزن نباید کمتر از 1 متر باشد.

13) مخزن نفتکش های 4 و 5 محوره دارای سه محفظه بوده و حجم محفظه وسط، یک پنجم حجم کل و حجم دو محفظه جلو و عقب باید برابر باشد.

نفتکش

14) محل اتصال گیره ارت بر روی بدنه تانکر نصب گردد.

15) لاستیک های تانکرها و کشنده ها از نوع استاندارد مرغوب باشند.

16) سیستم اگزوز کامیون ضد جرقه مطابق استاندارد ADR باشد.

17) نصب و تجهیز تانکر به شیر فشار و خلاء شکن مناسب.

18) در سیستم بارگیری، بست لوله بارگیری داخل مخزن بایستی تا 30 سانتی متری کف مخزن ادامه داشته باشد.

19) داخل محفظه های نفتکش از نظر تغییرات احتمالی بازرسی گردند.

20) دریچه های منهول دارای واشر بندی مناسب و آب بندی باشند.

21) محل نصب کپسول خاموش کننده سالم باشد.

22) مخازن نو که برای اولین بار اندازه گیری و مورد استفاده قرار می گیرند، بایستی دارای تاییدیه گواهی تست هیدوراستاتیک از کارخانه سازنده باشند.

23) در محل اتصال لوله های خروجی و مخزن از فلنج و پیچ و مهره استفاده گردد.

24) گل پخش کن گلگیر های جلو و عقب نصب باشند.

25) هر گونه تغییر و تبدیل در وضع مخزن نفتکش و میله اندازه گیری آن ممنوع است.

26) تمامی کریپ های مخزن به شاسی متصل باشد.

27) اتصال مخزن به شاسی به وسیله نوار یا مفتول مسی به طور کامل انجام گردیده و محل اتصال فاقد هرگونه رنگ یا رنگ زدگی باشد.

28) حداکثر ارتفاع باربند و یا هرگونه نقطه فوقانی نفتکش باید به اندازه ای باشد که به سهولت بتواند از زیر راهرو و محل اندازه گیری عبور نماید ( حداکثر ارتفاع 4 متر ).

وضعیت شیرآلات مخزن نفتکش

نفتکش

  • دنده های اتصالی دو سر لوله های خرطومی متعلق به نفتکش ها و اتصال برقی دو سر آن باید سالم باشد.
  • در نفتکش هایی که سوپاپ تخلیه آن ها بادی نمی باشد، دسته سوپاپ تخلیه و رابط آن با سوپاپ باید از جنس مرغوب و ترجیحاً اهرمی ساخته و کاملاً آب بندی شده باشد.
  • درب های منهول، آلومینیومی و لوله های حفاظ و اندازه گیری دارای قطر 1 اینچ و طول حداقل 50 سانتی متر باشد. همچنین در دو طرف آن 16 سوراخ تعبیه شود و در انواع دیگر درب ها، این لوله دارای قطر 2/5 یا 2 اینچ باشد و تا 1 متری کف ادامه داشته و 30 عدد سوراخ در دو طرف لوله وجود داشته باشد.
  • جعبه شیرهای تخلیه بایستی سمت راست نفتکش بوده و حتی الامکان از وسط مخزن متمایل به سمت عقب آن باشد و دارای سوراخ هایی جهت خروج گاز باشد.
  • کلیه شیرهای تخلیه، سوپاپ ته مخزن، لوله ها، زانو ها و سرتاسر مخزن عاری از هرگونه نشتی باشد.
  • سوپاپ تنفس ( خلا و فشار ) مخزن کاملاً سالم باشد.

تانکرهای قابل حمل

 

تانکرهای قابل حمل، تانکرهای چند منظوره ای هستند که ظرفیت آن ها بیش از 450 لیتر می باشد.

از این تانکرها برای حمل مواد خطرناک گروه های مختلف استفاده می کنند.

مشخصات فنی

این تانکرها دارای یک پوسته بوده که به کمک ابزار مناسبی تجهیز گردیده اند. این تانکرها قابل حمل بوده و می توان آن ها را بر روی هر نوع وسیله نقلیه از قبیل تریلرها، واگن قطار و کشتی ها سوار کرد.

پوسته تانکر، آن قسمت از تانکر است که مواد خطرناک در آن نگهداری می شوند. پوسته دارای دریچه هایی جهت بارگیری و تخلیه مواد خطرناک می باشد.

تانکرهای قابل حمل

ابزار آلات دیگری که تانکر به آن ها مجهز می شود به دو دسته زیر تقسیم می شوند :

دسته اول :

تجهیزات جانبی شامل نشان دهنده درجه حرارت، فشار، مقدار مواد داخل پوسته و ابزار کمکی برای بارگیری و تخلیه تانکر، هواکش ها و ابزار تنظیم دما می باشند.

دسته دوم :

تجهیزات نگهدارنده و سازه ای شامل تقویت کننده های بدنه تانکر، اجزاء اتصال تانکر به وسیله نقلیه حامل مواد خطرناک و وسایل حفاظتی در هنگام حمل و نقل که در بیرون پوسته تانکر قرار دارند، می باشد.

تجهیزات مرتبط با تخلیه و بارگیری مواد به صورتی طراحی و محافظت شده اند که تحت تاثیر نیروهای داخلی و خارجی وارد بر آنها از کار نیفتد. درپوش های قرارداده شده برای بازشوها جهت تخلیه، بارگیری و بازرسی های داخل تانکر باید در مقابل باز شدن های ناخواسته ایمن گردند.

بهتر است تا بازشوهای تخلیه، بارگیری، هواکش و تنظیم فشار به کمک ابزارهای کنترلی با دست که نزدیک به پوسته تانکر واقع شده اند، کنترل گردند.

نکاتی در مورد تانکرها

تانکرها معمولاً در انواع اندازه های مختلفی وجود دارند. از این رو، به منظور بهره گیری بهینه از این نوع وسایل نقلیه، نیاز است تا راننده آشنایی کاملی با نحوه بهره گیری از آن ها داشته باشد.

تقریباً در تمامی کانتیرها، مهمترین موردی که باید همواره بررسی شود، نشت مواد خطرناک می باشد. بنابراین، همواره باید اطراف و زیر تانکرها را به منظور اطمینان از عدم نشت احتمالی مواد خطرناک بازرسی نمود.

تانکرهای قابل حمل

هرگز مایعات یا گازها را با تانکرهایی که نشت می کنند، حمل ننمائید و در حالت کلی به بررسی مواد زیر بپردازد:

  • بدنه یا پوسته تانکر را به دنبال هرگونه تو رفتگی یا درزی بازرسی کنید.
  • مجرای ورودی، تخلیه و شیرها را بازرسی کنید.
  • لوله ها، اتصالات و شیلنگ ها را از نظر وجود درز، به ویژه در اطراف اتصالات، بازرسی کنید.
  • درب ها، آدم روها و مجراهای خروجی را بازرسی کنید.
  • تجهیزات با عملکر خاص را بررسی کنید. برخی از مهمترین تجهیزات مذکور می تواند شامل موارد زیر باشد:
          • جعبه بازیافت بخار
          • سیم ارت و اتصال منفی
          • سیستم های خاموش کننده آتش
          • سیستم های خاموشی اضطراری

حداقل ضخامت پوسته تانکر برای وسایل نقلیه تانکردار بسته به جنس تانکر متغیر است.

حداقل ضخامت تانکرها از جنس فولاد سخت زنگ نزن که قطر مخزن آن 1/8 متر یا کمتر می باشد، 2/5 میلیمتر و برای قطرهای بیش از 1/8 متر، برابر 3 میلیمتر می باشد.

تانکر های دو جداره

برای تانکرهای دو جداره معمولاً یا لایه از مواد جامد با ضخامت حداقل 50 میلیمتر در جداره ی میانی قرار می گیرد.

حداقل ضخامت جداره ی بیرونی 0/5 میلیمتر از فولاد نرم و یا 2 میلیمتر از ماده پلاستیک تقویت شده می باشد.

بازشو های تخلیه یا بارگیری که در پایین تانکر تعبیه شده، دارای حداقل دو درب مستقل به صورت سری می باشند.

این دو درب شامل یک شیر قطع جریان و درب فلزی می شود. شیر قطع جریان که در بیرون تانکر نصب شده و با لوله ای از جنس فلز نرم و قابل انعطاف که یک درب در انتهای لوله قرار دارد، ادامه می یابد.

علاوه بر شیر و درب فلزی فوق الذکر، یک شیر قطع جریان، داخل تانکر تعبیه می گردد. در تانکرهایی که برای حمل مواد خطرناک با غلظت بالا استفاده می شوند و دارای پوششی از جنس کائوچو یا پوشش قابل انعطاف در برابر حرارت هستند، به جای شیر قطع داخل تانکر از یک شیر در بیرون تانکر به صورت حفاظت شده جهت قطع جریان استفاده می شود.

معرفی مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای

 

مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای به ماده ای گفته می شود که ممکن است با ایجاد خطر، سلامتی انسان ها، حیوانات و محیط زیست را تهدید کند.

همچنین در حمل و نقل جاده ای باید ممنوعیت ها و الزامات آن را بدانید و رعایت کنید.

انواع گروه های مواد خطرناک

مواد خطرناک براساس ویژگی هایشان به طبقات یا گروه ها مختلفی تقسیم می شوند.

گروه 1) مواد منفجره

به طور کلی، مواد منفجره براساس میزان خطرناکی به شش زیر گروه تقسیم می شوند. بعضی از این مواد، شامل مواد جامد، مایع یا مخلوطی از مواد مختلف هستند که در صورت انفجار موجب تخریب محیط اطراف خود می شوند.

موادی که برای آتش بازی مورد استفاده قرار می گیرند نیز در زمره مواد منفجره قرار دارند.

در اثر انفجار این مواد ترکش هایی ایجاد می شود که ممکن است باعث زخمی شدن افراد گردد. آتش سوزی نیز یکی از اثرات مخرب این مواد می باشد که امکان دارد در اثر گرما، شعله و تکان شدید رخ دهد.

این مواد شامل :
  • بمب ها
  • مین
  • راکت
  • آمونیوم
مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای
علائم مشخصه مواد منفجره

گروه 2) گاز ها

گاز ها موادی هستند که به صورت مختلف در طبیعت یافت می شوند. این مواد هم به صورت خالص و هم به صورت ترکیبی از یک یا چند گاز موجود می باشند.

به طور کلی گاز ها به سه گروه گاز های قابل اشتعال، گاز های غیر قابل اشتعال و غیر سمی و کاز های سمی تقسیم بندی می شوند و معمولاً به صورت های متراکم، مایع، مایع سرد شده، محلول، تحت فشار و … حمل می گردند.

آتش سوزی، انفجار، مسمومیت، قابلیت اشتعال و سوختگی و ایجاد آلودگی در آب های سطحی از جمله آسیب های احتمالی این مواد به شمار می آید.

این مواد شامل :
  • گاز بوتان
  • مونواکسیدکربن
  • اکسیژن فشرده
  • نیتروژن فشرده
  • اکسید اتیلن
  • کلرید اتیلن

مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای

گروه 3) مایعات قابل اشتعال

مایعات قایل اشتعال به موادی گفته می شود که در درجه حرارت 50 درجه سانتی گراد دارای فشار بخاری کمتر از 300 کیلو پاسکال بوده.

از جمله خطرات و آسیب های ناشی از مایعات قابل اشتعال می توان به انفجار بخارات حاصل از مایعات قابل اشتعال در تماس با هوا، آتش سوزی، سوزش پوست و چشم ها در صورت تماس، ایجاد مسمومیت و خورندگی اشاره دارد.

این مواد شامل :
  • بنزین
  • گازوئیل
  • استون
  • بنزن
  • جوهرچابگر
مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای
مایعات قابل اشتعال

گروه 1-4) جامدات قابل اشتعال

این گروه شامل مواد جامد قابل اشتعال که به راحتی در اثر اصطکاک آتش می گیرند، مواد خود فعال که حتی در غیاب اکسیژن تجزیه می شوند، مواد جامد انفجاری غیر حساس که از طریق آغشته کردن ایم مواد به آب و الکل، از خواص و قابلیت انفجاریشان کاسته می شوند.

این مواد شامل :

  • پودر آلومینیوم
  • فسفر
  • سولفور
  • پودر تیتانیوم
مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای
جامدات قابل اشتعال

گروه 2-4) مواد احتراقی با قابلیت اشتعال خود به خود

این گروه از مواد خطرناک شامل دو دسته می شوند:

مواد آتش زا یا مواد مخلوط یا محلولی که حنی مقادیر اندک آن ها در مجاورت هوا در مدت زمان 5 دقیقه شعله ور می شوند.

موادی که به خودی خود گرمازا هستند و در تماس با هوا و بدون نیاز به انرژی قادر به تولید گرما هستند.

این مواد شامل :
  • سولفید سدیم
  • فسفر سفید
  • فسفر زرد
مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای
مواد احتراقی با قابلیت اشتعال خود به خود

گروه 3-4) مواد تولید کننده گازهای قابل اشتعال در مجاورت آب

این گروه شامل موادی است که در واکنش با آب گازهایی تولید می کنند که در ترکیب با هوا مشتعل می شوند. سوختگی شدید، تاول زدن، زنگ زدگی، مسمومیت و خورندگی از خطرات این گروه از مواد می باشد.

این مواد شامل :
  • کاربید
  • باریم
  • کلسیم
  • لیتیم
  • فسفید سدیم
مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای
مواد تولید کننده گازهای قابل اشتعال در مجاورت آب

گروه 1-5) مواد اکسید کننده

مواد اکسید کننده لزوماً به خودی خود آتش نمی گیرند، اما با آزاد کردن اکسیژن موجب شعله ور تر شدن مواد دیگر شده و عمل سوختن را آسان تر می کنند.

این مواد شامل :
  • نیترات آلومینیوم
  • کلرات کلسیم
  • نیترات باریم
  • پراکسید های غیر آلی
مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای
مواد اکسید کننده

گروه 2-5) پراکسید های آلی

پراکسید های آلی، مواد آلی هستند که در دماهای معمولی و یا بالاتر تجزیه می شوند. این مواد در اثر حرارت، تماس با آلودگی و فشار ممکن است تجزیه گردند.

بسیاری از پراکسید های آلی به شدت مشتعل می شوند، بعضی از این مواد در صورت تماس، موجب آسیب رساندن جدی به قرنیه چشم می گردند.

این مواد شامل :
  • پراکسید استون استیل
  • پرامسید بنزیل استیل

گروه 1-6) مواد سمی

مواد سمی، موادی هستند که در اثر تماس با دست یا بلعیدن، سلامتی انسان را به خط می اندازند. تولید گاز های قابل اشتعال در تماس با آب، زنگ زدگی، خوردگی، قابلیت آتش سوزی از جمله خطرات این مواد به شمار می آید.

این مواد شامل :
  • آرسنیک
  • نیترات جیوه
  • سولفا جیوه
  • نیکوتن
  • پتاسیم
مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای
مواد سمی

گروه 2-6) مواد میکروبی

مواد میکروبی، موادی هستند که با انتقال عوامل بیماری زا از قبیل باکتری ها، ویروس ها و … موجب بروز بیماری های عفونی در انسان و حیوان می گردند.

بعضی از این مواد به سختی مشتعل می شوند، تنفس با این مواد موجب بروز عفونت، بیماری و حتی مرگ می گردد. فاضلاب های بیمارستانی در زمره مواد میکروبی قرار دارند.

مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای
مواد میکروبی

گروه 7) مواد رادیواکتیو

میزان خطرات ناشی از مواد رادیواکتیو بسته به مقدار، نوع و شکل آن ها متفاوت است.قابلیت اشتعال این مواد قابل توجه نبوده و به راحتی مشتعل نمی شوند.

از مواد رادیو اکتیو هم می توان به اورانیوم اشاره کرد.

مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای
مواد رادیواکتیو

گروه 8) مواد خورنده

بعضی از این مواد ممکن است آتش بگیرند، اما برخی دیگر قابلیت شعله ور شدن ندارند.

تنفس بخار حاصل از این مواد ناراحت کننده می باشد.

این مواد شامل :
  • اسید فسفریک
  • اسید سولفوریک
  • اسید فرمیک
  • اسید پرکلریک
  • هیدروکسید سدیم
مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای
مواد خورنده

گروه 9) مواد خطرناک متفرقه

این گروه از مواد خطرناک موجب آسیب رساندن به انسن و محیط اطراف می گردند اما نمی توان آن ها را در گروه های قبلی قرار داد.

این مواد شامل :
  • باطری های لیتیم
  • جامدات و مایعات آلوده کننده محیط زیست
  • ارگانیسم ها
  • میکرو ارگانیسم های اصلاح شده ژنتیکی
مواد خطرناک در حمل و نقل جاده ای
مواد خطرناک متفرقه

ضوابط ثبت کشتی در ایران

 

برابر ماده یک قانون دریایی ایران برای ثبت کشتی دریاپیما ( اعم از اینکه ساختمان آن پایان یافته و یا در دست ساختمان باشد ) که ظرفیت غیر خالص ثبت شده آن حداقل 25 تن و واجد شرایط ذیل باشد می تواند بر طبق مقررات ایران به ثبت رسیده و تابعیت ایران و حق برافراشتن پرچم ملی ایران را داشته باشد.

الف) کشتی به اشخاص تابع ایران  ( اعم از طبیعی یا حقوقی ) تعلق داشته باشد و در صورتی که کشتی متعلق به شرکت ایرانی باشد باید سهام آن با نام بوده و حداقل 51 درصد سرمایه واقعی آن متعلق به اتباع ایرانی باشد.

ب) کشتی باشد طبق مقررات این فصل به ثبت برسد.

کشتی های نفتی متعلق به اشخاص که به امر تولید و یا تصفیه یا حمل و نقل نفت خام و یا گاز و یا محصولات نفتی اشتغال دارند می توانند بدون رعایت حد نصاب مقرر در این ماده بنا به درخواست ذینفع و موافقت سازمان بنادر و کشتیرانی به ثبت رسیده و تابعیت ایرانی را تحصیل نمایند.

بنابراین برابر قانون ایران برای اعطا تابعیت ایرانی به کشتی دو شرط ضرورت دارد.

  1. شرط مالکیت
  2. شرط ثبت

ثبت کشتی

شرط مالکیت

ظاهر ماده فوق چنین استنباط می گردد که چنانچه یک کشتی متعلق به فرد یا افراد حقیقی ایرانی باشند باید مالک تمامی کشتی باشند ولی چنانچه کشتی متعلق به اشخاص حقوقی باشد، اولاً : باید کل سهام شرکت با نام بوده، ثانیاً : 51% سرمایه واقعی شرکت متعلق به اتباع ایرانی باشد.

تنها در مورد کشتی های نفتی با موافقت سازمان بنادر و کشتیرانی می توان این ضوابط را نادیده گرفت. متن ماده فوق هم از حیث فرم و هم از لحاظ محتوای خالی از اشکال نمی باشد.

برای مثال قانون گذار ایرانی بین اشخاص حقیقی و حقوقی از لحاظ شرط مالکیت برای ثبت کشتی و استفاده از تابعیت ایرانی تبعیض خاصی قائل گردیده که انگیزه آن مشخص نمی باشد.

همچنین در بند الف با بکار بردن عبارت ” سهام با نام ” چنین به نظر می آید.

از نظر قانون دریایی ایران اشخاص حقوقی مالک کشتی لزوماً باید در قالب شرکت های سهامی باشند که این امر نیز بدور از منطق حقوقی است.

شرط ثبت کشتی

گذشته از شرایط فوق یک کشتی زمانی ایرانی محسوب می گردد که برابر مقررات ایران در اداره مرکزی ثبت کشتی ها در سازمان بنادر و کشتیرانی ایران به ثبت برسد.

برابر ماده 9 قانون دریایی ایران :

برای ثبت کشتی باید مالک کشتی و یا نماینده او تقاضای ثبت را به ضمیمه اظهارنامه و گواهینامه های فنی در دو نسخه تنظیم و به سازمان بنادر و کشتیرانی تسلیم نماید.

مالک کشتی در اظهارنامه باید نکات زیر را قید نماید :

  • نام کشتی
  • توان قوه محرکه
  • جنس بدنه
  • تاریخ و محل ساختمان
  • ابعاد
  • ظرفیت ها
  • تعداد پل ها و دکل ها
  • دودکش ها
  • نوع قوه محرکه ( بخار، دیزل، انرژی اتمی و … )
  • علائم مشخصه
  • نام و تابعیت و محل اقامت مالک یامالکین و سهم هر یک از آن ها

پس از انجام تشریفات ثبت و پرداخت حق الثبت کشتی، سازمان بنادر و کشتیرانی گواهینامه ای به متقاضی تسلیم می نماید که سند ثبت کشتی نامیده می شود.

ثبت کشتی

در سند ثبت نکات زیر قید می گردد :

  • نام بندر ثبت کشتی
  • محل و تاریخ ساخت کشتی
  • طبقه بندی
  • تعداد پل ها و دکل ها
  • طول و عرض و آبخور کشتی
  • ظرفیت و نوع کشتی
  • مشخصات قوه محرکه
  • نام مالک و شماره کشتی
  • سند کشتی باید به امضا مالک و یا نماینده او و همچنین مسئولین سازمان بنادر و کشتیرانی حمل و نقل دریایی برسد.

لازم به ذکر است که هر کشتی که در ایران ساخته می شود و ظرفیت آن حداقل 25 تن باشد تا وقتی که سازنده کشتی آن را تحویل نداده است کشتی ایرانی تلقی می شود.

ماده 5 قانون دریایی ایران

همچنین هر مالکی که کشتی او در ایران به ثبت رسیده باشد می تواند تابعیت خود را تغییر دهد.

بنابراین اگرچه داشتن تابعیت برای کشتی الزامی است ولی خروج از تابعیت امر اختیاری بوده و مالک کشتی می تواند هر زمان که بخواهد تابعیت کشتی خود را تغییردهد.

برای کسب اطلاعات در زمینه تاریخچه حمل و نقل دریایی به این لینک مراجعه کنید.

تاریخچه حمل و نقل دریایی

ضوابط ثبت کشتی در ایران همواره آپدیت می شود.

 

واحد بار در حمل و نقل

 

واحد بار در حمل و نقل یا  UNITIZATION بسته بزرگی است که از روی هم گذاشتن و کنار هم گذاری بسته های کوچک تر بوجود می آید.

حجم آن معادل یک متر مکعب و وزن آن حدود یک الی سه تن است.

یکپارچه کردن کالا ( واحد بار )

یکپارچه کردن کالا یا UNITIZATION AND PALLETIZATION در بسیاری از تولیدات و کالا ها را می توان برای ساده کردن، جابجایی، انبار و محافظت، پالتایزه یا یونیتایزه کرد.

پالتایزه، دستگاهی است که مسیر هایی را برای مرتب‌ سازی، انتقال و انبار کردن بسته‌ های کالا یا محصولات روی یک پالت فراهم می‌ کند و در پایان یک خط تولید قرار دارد.

پالت کردن خودکار برای حمل و نقل راحت و در حجم بالا مناسب است.

دستگاه یونیتایزه می‌ تواند قسمت عمده کار و کنترل را انجام دهد و تنوع محصولاتی که پالتایزه ها می‌ توانند آن‌ ها را کنترل کنند نیز افزایش‌ یافته است تا اقلامی مانند بطری‌ ها را که برای پالت کردن با دست دشوار بوده و مقرون‌ به‌ صرفه نیستند نیز شامل شود. ​

واحد بار در حمل و نقل

انواع پالتایزه

  • پالتایزه رباتیک ( روبات پالتایزر )
  • پالتایزه های سطح پایین و سطح بالا
  • ​سیستم پالتایزه در خط

غالباً پالتایزه یا یونیتایزه کردن بار ها هزینه بسته بندی را به طرز قابل توجهی کاهش می دهد.

بار های پالتایزه و یونیتایزه شده فواید زیر را دارند:

  • نیاز به تجهیزات جابه جایی مکانیکی دارند که در نتیجه، آسیب های احتمالی ناشی از جابه جایی دستی کاهش می یابد.
  • احتمال دزدی و سرقت را کاهش می دهند.
  • بارگیری و تخلیه بار واگن های باری، تریلر ها، کانتینر های چند وجهی، قایق ها، کشتی ها و هواپیما ها را سریع تر می کند.
  • استفاده از محافظ ضد آب مربوط به ” در ” بارگیری را راحت تر می کند، پوشش رویی در تمام طول سفر در بر گیرنده محموله خواهد بود.
  • احتمال گم یا سرگردان شدن کالا را کاهش می دهد.
  • کنترل محموله را راحت تر می کند.

پالتایزه کردن کالا:

پالتایزه کردن کالا، جمع کردن یک یا چند بسته در سطح تخته ” پالت” و ایمن کردن بار بر روی آن است.

واحد بار در حمل و نقل

مزایای واحد بار در حمل و نقل

مزایای دیگر واحد بار عبارتند از:

1) سرعت در تخلیه و بارگیری

2) کاهش آسیب پذیری کالا

3) سرعت در شمارش بار

4) امکان استفاده از تمامی فضای بارگیر در انبار

5) کاهش استفاده از نیرو های انسانی در تخلیه و بارگیری

6) توسعه سیستم های مکانیکی

7) صرفه جویی در هزینه های بر چسب کالا

8) صرفه جویی در هزینه حمل

معایب واحد بار در حمل و نقل :

  • برای تخلیه و بارگیری کالا باید از وسایل مکانیکی استفاده کرد.
  • ابعاد بار با توجه به تنوع وسایل حمل و یا بارگیر از مبدا تا مقصد امکان استفاده از همه فضای بارگیر را نمی دهد.
  • آسیب پذیری تعدادی از بسته ها در یک بار.

انواع واحد های بار حمل و نقل

این نوع بسته بندی که به واحد های بار در حمل و نقل نیز مرسوم هستند عبارت است از :

الف) کانتینر ( Container )

ب) پالت ( Pallet )

پ) قفس ( Crate / Cage )

ت) بندل ( Bundle )

ث) صندوق پایه دار ( Case )

بسته بندی کالا در حمل و نقل به منظور جلوگیری از تغییرات کمی و کیفی و ضایعات کالا و بار ها، سرعت بخشیدن به عملیات تخلیه و بارگیری و تسهیل در انبار کردن آن و استفاده از ظرفیت کامل وسایل متعارف حمل و نقل، اعم از انفرادی و ترکیبی با توجه به شرایط مختلف محل تولید یا صدور تا محل تحویل یا ورود انجام می شود و از این رهگذر، هزینه حمل و نقل نیز به حداقل خود می رسد.

تمامی واحد های بار به صورت کامل در مقاله بسته بندی در حمل و نقل توضیح داده شده است.

ممنوعیت ها و الزامات حمل و نقل جاده‌ای

 

در هر صنفی اعم از تولیدی و خدماتی و صنعتی مقرراتی جهت تنظیم روابط دست اندر کاران آن صنف تصویب و اجرا می گردد که در آن مقررات الزامات و ممنوعیت های متعددی را می توان برای آن صنف تصور کرد.

صنف حمل و نقل جاده‌ای نیز با توجه به کثرت عوامل دخیل در حمل و نقل، از این قاعده کلی مستثنی نبوده و در درون خود الزامات و ممنوعیت های زیادی را به شرح ذیل برقرار نموده است :

الف ) ممنوعیت ها حمل و نقل جاده‌ای

    1. حمل هر نوع بار و کالای تجاری توسط ناوگان عمومی جاده‌ای مسافربری ممنوع می باشد؛ همچنین حمل توشه مسافرین در داخل اتوبوس ممنوع است.
    2. رانندگی با اتوبوس و مینی بوس بیش از 8 ساعت براساس ماده 7 آیین نامه حمل بار و مسافر و مدت لغو پروانه فعالیت و تعطیلی موسسات حمل و نقل جاده‌ای ممنوع بود و رانندگی با سواری کرایه و کامیون بیش از 10 ساعت نیز براساس ماده 31 آیین نامه تاسیس و بهره برداری از موسسات ترابری جاده‌ای داخلی و مقررات ایمنی در رفت و آمد وسایل ترابری در راه های کشور ممنوع بود.لیکن با تصویب آیین نامه مدیریت ایمنی حمل و نقل و سوانح رانندگی وفق بند 10 ماده 2 آیین نامه یاد شده ساعت کار رانندگان کلیه وسایل نقلیه عمومی باری و مسافری به میزان 8 ساعت تعیین شده و برای مسافت های رانندگی با بیش از 8 ساعت بایستی از رانندگان کمکی استفاده گردد.
      حمل و نقل جاده‌ای
    3. براساس مواد 3 و 7 قانون نحوه اعمال تعزیرات حکومتی راجع به قاچاق کالا و ارز حمل کالاهای قاچاق جرم محسوب شده، مرتکب به مجازات می شود.
    4. براساس قانون اصلاح مبارزه با مواد مخدر و الحاق موادی به آن حمل و نقل و ترانزیت انواع و اقسام مواد مخدر جرم تلقی شده و مرتکب بر حسب اهمیت و نوع جرم و تکرار آن به مجازات های شلاق، جریمه نقدی و حبس محکوم خواهد بود.
    5. رانندگانی که اقدام به حمل مسافر با وسایل نقلیه عمومی در جاده ها می نمایند، چنانچه از مسافرین مبلغی بیشتر از نرخ مصوب دریافت نمایند با توجه به دفعات و مراتب جرم و شرایط و امکانات خاطی؛ برای بار اول، محکوم به پرداخت جزای نقدی از 2 تا 10 برابر اضافه وه دریافتی و در صورت تکرار جرم مزبور؛ 5 تا 20 برابر اضافه وجه دریافت شده، محکوم خواهند شد.
    6. براساس ماده 5 آیین نامه اجرایی ماده 6 قانون احداث پایانه های مسافربری و … فقط آن دسته از وسایل نقلیه مسافربری اجازه ورود به محوطه پایانه مسافربری عمومی را خواهند داشت که تحت پوشش و یا نمایندگی یکی از شرکت های مستقر در پایانه بوده و مطابق ضوابط سازمان راهداری و حمل و نقل عمومی مسافربری  باشند.
    7. براساس ماده 1 مقررات منع تغییر وضعیت وسایل نقلیه مسافربری و باربری قبل از اخذ مجوز لازم، هرگونه تغییر در قسمت های محور، شاسی، اطاق یا تغییر درجه و تیپ وسایل نقلیه مسافربری که منجر به تغییر کاربری وسایل نقلیه باربری شود، ممنوع است.
    8. براساس ماده 21 دستورالعمل مبارزه با قاچاق داشتن باک اضافه و یا هرگونه حمل سوخت اضافه بر باک استاندارد، برای خودرو های اعم از این که به صورت باک اضافی جاسازی در خودرو، حمل مظروف و یا به هر طریق دیگر باشد، ممنوع است.
      حمل و نقل جاده‌ای
    9. وفق ماده 17 دستورالعمل پیشگیری و مبارزه با قاچاق تجهیزات پزشکی، حمل و نقل تجهیزات پزشکی اعم از وارداتی یا تولید داخل صرفاً باید با مدارک معتبر قانونی صورت گیرد.
    10. براساس دستورالعمل مبارزه با قاچاق کالای دخانی، حمل کالاهای دخانی به صورت قاچاق ممنوع بوده و سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای وفق مواد 19 و 20 دستورالعمل مذکور اقدام به تعیین دقیق مسیر محموله های ترانزیتی کالای دخانی نموده و آن را در اختیار راننده و اطلاعات مربوط را در اختیار نیروی انتظامی محل قرار می دهد.

ممنوعیت ها و الزامات حمل ونقل جاده‌ای همواره آپدیت می شود.

آشنایی با بیمه نامه و الزامات آن

 

رانندگانی که به اقتضای شغل خود ( جابجایی کالا و مسافر ) همواره در جاده ها در حال تردد هستند، به انحاء مختلف در معرض خطرات مالی و جانی هستند که نیاز به بیمه نامه های مختلفی دارند و بخش عمده ای از آن ها حداقل یک بار در دوره فعالیت خود با آن روبرو می شوند.

در این خصوص، با وجود آنکه نمی توان از دست دادن یک انسان و یا میزان درد، غم و تالم نزدیکان، قربانیان تصادفات ترافیک را در قالب های مادی جبران نمود، اما می توان با تدبیر و دور اندیشی به نحوی در راستای کاهش هزینه های تصادفات بار خسارات احتمالی ناشی از آن اقدام نمود.

در این راستا، بهره گیری از پوشش های بیمه به عنوان یکی از مهم ترین روش های جبران خسارات ناشی از تصادفات رانندگی مطرح می گردد.

با این حال، یکی از مهم ترین مشکلاتی که امروزه در خصوص به کارگیری صحیح از ابزار بیمه وجود دارد، بی اطلاعی رانندگان در مرود انواع بیمه نامه ها و همچنین قوانین و آیین نامه های مرتبط با قرارداد های بیمه ای در کشور می باشد. در حمل و نقل عمومی جاده ای 4 نوع به شرح ذیل وجود دارد:

بیمه مختص وسیله نقلیه

بیمه مختص وسیله نقلیه به 2 نوع، تقسیم بندی می گردد:

الف) بیمه شخص ثالث

بیمه نامه

براساس ماده 1 قانون اصلاح قانون بیمه اجباری مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی در مقابل شخص ثالث مصوب 87/4/16 کلیه دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی و ریلی اعم از این که اشخاص حقیقی یا حقوقی باشند مکلفند وسایل نقلیه مذکور را در قبال خسارت بندی و مالی که در اثر حوادث وسایل نقلیه مذبور و یا یدک و تریلر متصل به آن ها و یا محمولات آن ها به اشخاص ثالث وارد می شود.

حداقل به مقدار دیه یک مرد مسلمان در ماه های حرام در بخش خسارت بدنی و حداقل 2/5 % تعهدات بدنی در بخش خسارت مالی نزد یکی از شرکت های بیمه که مجوز فعالیت در این رشته را از بیمه مرکزی ایران داشته باشند، بیمه نمایند.

شایان ذکر است که مسئولیت دارنده وسیله نقلیه مانع از مسئولیت شخصی که حادثه منسوب به فعل یا تررک فعل اوست نمی باشد و در هر حال خسارت وارده به اشخاص ثالث از محل بیمه نامه وسیله نقلیه مسبب حادثه پرداخت گردد.

نکته

تهعدات مالی کامل هر بیمه نامه شخص ثالث هر ساله متغیر می باشد که معمولاً دیه کامل هر سال براساس اعلامیه قوه قضائیه منتشر می گردد.

بیمه بدنه اتومبیل

بیمه نامه

این بیمه نامه خسارت های وارده به وسیله نقلیه مقصر را تحت پوشش قرار می دهد.

در این خصوص، در صورتی که وسیله نقلیه مقصر نباشد، امکان استفاده از این بیمه نامه وجود ندارد. همچنین، در صورتی که شخص مقصر فاقد بیمه نامه شخص ثالث باشد، شرکت بیمه می تواند خسارت وارده را از طریق بیمه نامه شخص بیمه گذار جبران نموده و علیه مقصر حادثه جهت استرداد خسارت اقامه دعوی نماید.

این نوع بیمه جنبه تکلیف و الزام قانونی ندارد بلکه صرفاً در قالب قرارداد خصوصی بین بیمه گذار و بیمه گر منعقد می گردد و تایع شرایط مندرج در بیمه نامه می باشد و از نکات بارز این بیمه نامه فرانشیزی است که بیمه گر به هنگام پرداخت خسارت از مبالغ پرداختی کسر می نماید که با توجه به دفعات پرداخت خسارت و نوع حادثه مبالغ آن متفاوت می باشد.

در بیمه بدنه اتومبیل خطرات ذیل مورد تعهد قرار می گیرد:

حادثه اعم از کلی و جزئی

منظور خسارت هایی است که در اثر برخورد دو وسیله نقلیه و یا برخورد وسیله نقلیه با یک شی ثابت و یا سقوط و برگشتن اتومبیل مورد بیمه صورت میگیرد.

سرقت کلی

چنانچه اتومبیل بیمه شده و یا وسایل آن به سرقت برود و یا در حین سرقت صدمه ببیند خسارات وارده از طرف شرکت بیمه قابل پرداخت می باشد.

آتش سوزی

در صورت از بین رفتن و یا خسارت به وسیله نقلیه که ناشی از آتش سوزی و انفجار و صاعقه باشد شرکت بیمه متعهد به جبران آن می باشد

آشنایی با بیمه و الزامات آن همواره آپدیت می شود.

تجهیزات لازم وسیله نقلیه

 

وسیله نقلیه ای که در حمل و نقل جاده ای فعالیت می نمایند، به استناد ماده 4 آیین نامه حمل بار و مسافر مصوب سال 1378 می بایست تجهیزات لازم وسیله نقلیه مشروحه ذیل را دارا باشند در غیر اینصورت؛ دادن مسافر و بار به آنان از ناحیه شرکت های حمل و نقل تخلف محسوب شده با شرکت متخلف در کمیسیون ماده (12) برخورد قانونی لازم صورت می گیرد:

1) جعبه کمک های اولیه

جعبه ای است که حاوی اسباب و لوازم مورد نیاز که برای کمک های اولیه درمانی به شخص مصدوم به کار می رود.

2) علائم ایمنی حمل و نقل جاده ای

کلیه تجهیراتی که هنگام بروز تصادف یا خرابی وسیله نقلیه برای هشدار دادن به دیگر وسایل نقلیه به کار گرفته می شود و معمولاً شامل مثلث شبرنگ و چراغ و چراغ چشمک زن می باشد.

3) کپسول آتش نشانی

کپسول آتش نشانی، می بایست دارای مارک استاندارد بوده و ظرفیت آن کمتر از 10 کیلوگرم نباشد و مهلت اعتبار مصرف آن توسط سازمان های مسئول تایید شده باشد.

4) دستگاه تاخوگراف

دستگاهی است که سرعت وسیله نقلیه و مدت کار راننده و مسافت طی شده در واحد زمان را ثبت و مشخص می نماید براساس بند هـ ماده 4 آیین نامه حمل بار و مسافر، وسایل نقلیه مسافربری عمومی حتماً باید به این دستگاه مجهز باشند.

تجهیزات لازم وسیله نقلیه

دستگاه مذکور می بایست بدون عیب و نقص و مطابق استاندارد اعلام شده از سوی سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای باشد.

صفحه تاخوگراف صفحه مخصوصی است که سوراخ مرکزی آن به شکل دایره یا گلابی بوده، براساس 24 ساعت زمانبندی شده و به صورت 100 یا 125تایی طراحی گردیده و پس از نصب در داخل دستگاه تاخوگراف در جهت عقربه های ساعت گردش می کند و عملکرد دستگاه با ترسیم نمودار و خطوط دیگر شامل سرعت، مسافت طی شده در مدت کار راننده، اعم از رانندگی یا استراحت بر روی ان مشخص می گردد.

شایان ذکر است در ماده 718 قانون مجازات اسلامی، سرعت غیر مجاز وسایل نقلیه یکی از مصادیق تشدید مجازات عاملین مقصر در بروز حوادث رانندگی می باشد که استناد حقوقدانان و قضاوت در این زمینه برابر مقررات جاری ناظر بر خروجی های دستگاه تاخوگراف می باشد.

از این لینک می توانید ابعاد و اوزان حمل و نقل ترافیکی را بررسی کنید و نظرتونو برامون کامنت کنید.

5) زنجیره چرخ

در فصل سرما کلیه وسایل نقلیه حمل و نقل جاده ای به ویژه در مسیر هایی که احتمال برف و یخبندان وجود دارد و یا وزارت راه و ترابری و پلیس راه اعلام می نمایند، به تعداد لازم رنجیر چرخ همراه داشته باشند.

تجهیزات لازم وسیله نقلیه

6) لاستیک های آجدار

لاستیک های وسایل نقلیه عمومی و جاده ای می بایست استاندارد و متناسب با وزن کل وسیله نقلیه باشد و استفاده از لاستیک های با سایز بزرگ تر یا کوچکتر از آن که در کارت شناسایی وسیله درج شده است، ممنوع می باشد.

وسایل نقلیه عمومی جاده ای تحت هیچ شرایطی مجاز به استفاده از لاستیک های توپر نمی باشند.

ارایه مسافر یا بار به وسیله نقلیه ای که فاقد یکی از تجهیزات فوق الاشاره باشد از ناحیه شرکت های حمل و مقل؛ تخلف محسوب می شود و با شرکت متخلف در کمیسیون ماده (12) آیین نامه حمل بار و مسافر برخورد قانونی به عمل می آید.

7) دستگاه GPS در تجهیزات لازم وسیله نقلیه

دستگاهی است سرعت نگار لحظه ای که به منظور ثبت مختصات دقیق محل تصادف در سیستم جامع اطلاعات تصادفات و براساس بند 7 ماده 2 ئآیین نامه مدیریت ایمنی حمل و نقل جاده ای و سوانح رانندگی مصوب 88/6/4 بایستی بر روی کلیه ناوگان حمل و نقل عمومی باری و مسافری نصب گردد.

8) اتوبوس هایی که خدمات ویژه ارائه می نمایند و یا این که در مسیر های برون مرزی مورد استفاده قرار می گیرند علاوه بر تجهیزات فوق الاشاره می بایست دارای تجهیزات ذیل نیز باشند:

الف) دارای کولر و بخاری آماده به کار متناسب به فصل بهره برداری

ب) دارای سیستم صوتی و تصویری مناسب

ج) مجهز به یخدان یا یخچال الکتریکی و قابلیت ارائه آب گرم و سرد.

نکته ای که یاد آوری آن ضروری به نظر می رسد این است که مطالعات و بررسی های صورت گرفته به روی مقررات دیگر کشورها، کنوانسیون های بین المللی و همچنین بازدید های به عمل آمده از سایر کشور ها در خصوص کنترل ساعت کار رانندگان حاکی از آن است که کنترل مدت کار و سرعت در وسایل نقلیه عمومی با استفاده از دستگاه تاخوگراف که منحصراً برای این منظور طراحی و ساخته شده است، صورت می گیرد.

مطالعات بیشتر نشان که برای دستگاه های تاخوگراف استاندارد بین المللی EEC3821/85  مورد نظر می باشد که تمامی کشورهایی که از این دستگاه استفاده می نمایند ملزم به مدنظر قرار دادن استانداردهای یاد شده و همچنین اصلاحیه های بعدی آن هستند که براساس فن آوری های پیشرفته ارایه و تصویب می شوند، در حالیکه برای کنترل ساعت کار و سرعت توسط GPS استانداری تدوین و تعریف نشده است.

بسته بندی در حمل و نقل | 5 بسته بندی مهم در حمل و نقل

 

بسته بندی در حمل و نقل صرفا برای انجام عملیات حمل و نقل مورد استفاده قرار می گیرد.

جابه جایی و بسته بندی کالا از نقطه ای به نقطه ی دیگر از زمان خلقت انسان های اولیه تا عصر حاضر به دلیل نیاز های بشری وجود داشته است برای اطلاعات بیشتر این مقاله را مطالعه کنید.

بسته بندی کالا

به همین دلیل طراحی این نوع بسته بندی ها عمدتا توسط متصدیان حمل و نقل انجام می شود و عموما ارتباطی به خریدار و فروشنده ندارد. این نوع بسته بندی که به واحد های بار در حمل و نقل نیز مرسوم است عبارت است از :

  • کانتینر ( Container )
  • پالت ( Pallet )
  • قفس ( Crate/Cage )
  • صندوق ( Case )
  • بندل ( Bundle )
  • جامبوبگ ( Jumbo Bag )
  • رول ( Roll )
  • عدل ( Bale )

بسته بندی در حمل و نقل به منظور جلوگیری از تغییرات کمی و کیفی و ضایعات کالا، سرعت بخشیدن به عملیات تخلیه و بارگیری و تسهیل در انبار کردن آن و استفاده از ظرفیت کامل وسایل متعارف حمل و نقل، اعم از انفرادی و ترکیبی با توجه به شرایط مختلف محل تولید یا صدور تا محل تحویل یا ورود انجام می شود و از این رهگذر، هزینه حمل و نقل نیز به حداقل خود می رسد.

هدف اصلی از بسته بندی کالا این است که در فاصله زمانی انبار داری، حمل و نقل و توزیع، صفات و مشخصات مهم کالا حفظ شود و از صدمات و خطرات احتمالی جلوگیری گردد.

جا دارد پیش از بیان مفاهیم بسته بندی، به انواع حمل در همین رابطه اشاره شود. حمل و نقل، قطع نظر از وسیله حمل و قلمرو آن شامل چهار گروه اصلی زیر است :

الف) فله : مانند نفت، گندم و …

ب) عمومی : مانند موارد مربوط به عدل، صندوق، بندل، بشکه و…

پ) کانتینری و پالتیزه (پالت) : شامل تعداد بیشماری کالا

ت) کیسه ای : مانند موارد مربوط به شکر، برنج و…

در بسته بندی در حمل و نقل، مواد مختلفی به کار می رود و این مواد با نوع کالا از نظر کیفی و همچنین خواست تحویل گیرنده یا خریدار کالا و انتخاب وسیله حمل تغییر می کند.

عمده این مواد عبارتند از : فلزات، چوب، گونی، چتایی، کاغذ، پارچه، طناب، ورقهای پلاستیکی و نایلونی، شیشه، پنبه.

برای روشن شدن نقش این مواد، به ذکر مثالی برای کاربرد پاره ای از آن ها می پردازیم. معمولا مواد شیمیایی مایع یا جامد به صورت پودر که خطرناک باشند در بشکه های فلزی بسته بندی می شوند و کالاهای مایع فرار و خطرناک در کیسه های پلاستیکی نگهداری می شوند و کالاهای ارزان قیمت نظیر سیمان در پاکت های کاغذی مختلف قرار می گیرند.

ماشین آلات و قطعات یدکی و یا میوه جات در صندوق های چوبی بسته بندی می شوند و کالاهای نظیر سیب زمینی و پیاز در گونی های پارچه ای جابجا می گردند.

بسته بندی در حمل و نقل

شرایط عمومی بسته بندی در حمل و نقل

  1. نوع بسته بندی باید متناسب با مسیر حمل باشد.
  2. نوع بسته بندی باید متناسب با وسیله حمل باشد.
  3. امکان جابجایی با وسایل مکانیکی وجود داشته باشد.
  4. نوع بسته بندی طوری باشد که در طول مسیر مقاوم و محکم باشد.
  5. بسته بندی باید دارای برچسب علائم اطلاعات و هشداردهنده باشد. ( علائم اطلاعاتی و خبری مانند : فرستنده، گیرنده، مبدا، مقصد و … علائم هشدار دهنده مانند : شکستگی، مرکز ثقل بار، در مقابل رطوبت و یا حرارت و…)
  6. بسته بندی بایستی اقتصادی باشد.

انواع بسته بندی در حمل و نقل

بسته بندی در حمل و نقل یا ساده است یا مضاعف.

مقصود از بسته بندی مضاعف ترکیب بسته نبدی های ساده برای دستیابی به بسته های بزرگتر و طبیعی است که این عمل برای سرعت بخشیدن در تمامی ابعاد حمل و نقل از یکسو کاهش هزینه حمل و نقل از سوی دیگر است.

  • بسته بندی ساده مانند : کیسه، کارتن، عدل، بشکه، صندوق، قفس، بندل
  • بسته بندی مضاعف مانند : پالت و کانتینر

قفس (Crate or Cage)

قفس یا قاب، ساختمانی شبیه پالت دارد با همان انواع و اشکال، تنها در طرفین دارای ستون بوده و در قسمت بالا به وسیله تیرهایی پوشیده می شود.

از نوع واحد بار جهت حمل کالاهایی که دارای بسته بندی ضعیف هستند استفاده می شود. این بسته بندی عبارت است از اسکلت یا پیکره ای که کار آن محافظت از محموله در طول حمل است ولی در شرایط جوی مختلف تاثیری ندارد.

این بسته بندی در حقیقت یک صندوق بزرگ است که کاملا پوشیده نیست. برای تسریع در جابجایی دو قطعه الوار در زیر آن قرار می دهند.

از چوب یا مواد کمی جهت بسته بندی استفاده می شود. برای حمل حیوانات نیز بکار می رود. به طور کلی دو نوع قفس وجود دارد: قفس باز یا اسکلتی و قفس کاملا پوشیده. هر دو نوع قفس بر طبق یک چهارچوب صحیح نیاز به گوشه های سه طرفه و بست های قطری برای محکم کردن قفس دارند. به خاطر داشته باشید برای این قفس ها پوششی در نظر گرفته شده تا از کالا در مقابل عوامل بیرونی محافظت کند.

از قفس باز در جایی می توان استفاده کرد که محموله خراب شدنی نباشد و بسته بندی، تنها برای آسان کردن جابجایی و انبار باشد. این نوع قفس همچنین به عنوان پوشش مجددی برای محکم کردن کارتن های مقوایی یا برای محکم کردن بسته بندی برای جلوگیری از خرد شدن به کار می رود.

بسته بندی در حمل و نقل

جعبه های سیم پیچی شده و قفس ها (Wire-Bound Boxes and Crates)

نوع بسته بندی ها جعبه هایی هستند که در آن ها برای استحکام بیشتر از سیم در لایه رو یا داخلی استفاده می شود.

جعبه های سیم پیچی شده و صندوق ها، برای محصولاتی که تغییرات جزئی فرم کانتینر روی آن ها تاثیر نمی گذارد، استفاده گسترده ای دارند. این جعبه ها، بسته های ایده آلی برای بسته بندی مجدد جعبه های مقوایی ( کارتن های ) ساده یا کرکره ای هستند. اگر جعبه سیم پیچی شده کاملا پر نیست و تغییر فرم های احتمالی می تواند بر محتوای آن اثر بگذارد، توصیه می شود از قالب بندی و بست های داخلی استفاده کنید. سطح جعبه های سیم پیچی شده باید محکم شود تا بتواند در برابر فشارهای احتمالی در هنگام جابجایی مقاومت کند و از آسیب به محتوا جلوگیری شود.

حمل کننده های کالا با کشتی باید از اضافه بار پرهیز کنند و نباید بریا حمل محموله خود از جعبه های بسیار بزرگ استفاده کنند.

جعبه های چندلایه میخ کوب شده ( Cleated Play Wood Boxes )

جعبه های چند لایه میخکوب شده استفاده های بسیاری در تجارت خارجی دارند، به خصوص سبکی و استحکام نسبی آن ها باعث می شود برای حمل هوایی مناسب باشند، گرچه ممکن است حمل کننده های کالا با استفاده از واحدهای دست دوم، اضافه بارگیری، استفاده از صفحه های بلند و غیر مقاوم یا درست نبستن جعبه، از این نوع بسته بندی استفاده نادرست کنند.

صندوق های پایه دار ( Case )

صندوق های پایه ای معمولا برای جابجایی ماشین آلات استفاده می شود و دارای ابعاد بخصوصی نیست و بستگی به نوع محمولا دارد.

طریق ساختن این صندوق ها بدین صورت است که ابتدا کف آن مانند پالت ساخته می شود و محموله روی آن قرار می گیرد و سپس دیوارها و قسمت های بالایی نصب م یگردد. جنس آن چوبی است و برای حمل کالاهایی مانند قطعات یدکی، ماشین آلات، بشکه های پلاستیکی، ابزارآلات و سنگ های با ارزش مانند کاشی استفاده می شود.

بندل ( Bundle )

بندل از روی هم گذاری ورق یا صفحه فلزی یا کاغذ یا مقوا و کشیدن تسمه به دور آن تشکیل می گردد. وزن بندل ها حدود 2 تن است. پایه های متحرکی نیز جهت سهولت در جابجایی، زیر آن قرار می گیرد که آن را پالت مصنوعی نیز می گویند و از لیفتراک و جرثقیل جهت جابجایی بندل استفاده می کنند.

بندل خود نیز یک نوع واحد بار است که معمولا برای به هم بستن تیر آهن، سیم فلزی، ورق آهن به کار می رود و از سیم و بست فلزی نیز جهت مهار کالا استفاده می کنند.